Apteka internetowa Dom Zdrowia
Domzdrowia on Facebook

Szukaj leków RX

Tarka, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu 30 szt

Odpłatność Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.
Skład 1 kaps. zawiera 180 mg chlorowodorku werapamilu w postaci o przedłużonym uwalnianiu i 2 mg trandolaprilu.
Działanie Werapamil jest antagonistą wapnia z grupy pochodnych fenylalkiloamin o działaniu rozszerzającym naczynia (blokowanie kanałów Ca i -receptorów) i przeciwarytmicznym - hamuje napływ jonów Ca (i prawdopodobnie Na) przez wolne kanały wapniowe w komórkach mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń. Wpływa na wolne kanały wapniowe w komórkach układu bodźcoprzewodzącego: działa depresyjnie na włókna o wolnej odpowiedzi: węzeł zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy, zwłaszcza w jego części przedsionkowo-węzłowej; zwalnia narastanie wolnej fazy depolaryzacji komórek rozrusznikowych; zwalnia przewodzenie przez węzeł P-K w kierunku zstępującym i wstępującym, wydłuża okres refrakcji węzła. W zespole niewydolności węzła powoduje znaczne zwolnienie przewodnictwa aż do wystąpienia bloku P-K; nie wpływa depresyjnie na elektrofizjologię włókien o szybkiej odpowiedzi, nie wydłuża okresu refrakcji struktur fizjologicznych (mięśnia przedsionków, komór, włókien Purkinjego) jak i szlaków dodatkowych. Zmniejsza obciążenie następcze, kurczliwość mięśnia sercowego, opór naczyniowy; może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego i podwyższenie ciśnienia napełniania lewej komory. U pacjentów ze średnio ciężką i ciężką niewydolnościa serca ujemne działanie inotropowe może nasilić niewydolność serca. Początek działania występuje po około 1 h, maksymalne - po kilku godzinach i utrzymuje się około 24 h. Lek w dużym stopniu wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowany w wątrobie do N- i O-dealkilowych pochodnych. Około 70% dawki wydalane jest z moczem w postaci metabolitów, około 3-4% w postaci nie zmienionej, około 16% - z kałem. Przenika przez barierę łożyska i do mleka matki; nie jest eliminowany drogą hemodializy. Drugi składnik leku - trandolapril jest prolekiem hydrolizowanym w wątrobie do formy aktywnej: trandolaprilatu - inhibitora enzymu przekształcającego angiotensynę I w anagiotensynę II (II grupa), o długim okresie półtrwania (16-24 h) i wysokiej lipofilności, co zapewnia mu dużą efektywność penetracji tkankowej (hamuje efektywność konwertazy ACE m.in. w endothelium naczyń krwionośnych, nerkach, miokardium równie skutecznie jak we krwi). Powoduje zmniejszenie stężenia angiotensyny II, aldosteronu, katecholamin i wazopresyny w osoczu i tkankach, wzrost stężenia kinin i prostaglandyn o działaniu rozszerzającym naczynia; obniża stężenie aldosteronu; zmniejsza naczyniowy opór obwodowy, obniża ciśnienie tętnicze i ciśnienie w tętnicy płucnej, obciążenie wstępne, obciążenie następcze, zwiększa objętość wyrzutową, nie powoduje odruchowej tachykardii, zwiększa obwodowy przepływ krwi (w tym przez nerki), zmniejsza aktywność współczulną. Nie wpływa na stężenia we krwi HDL, LDL, VLDL. Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, biodostępność wynosi około 40-60%. Po 4-6 h wywołuje maksymalny efekt kliniczny utrzymujący się powyżej 24 h. Trandolapril łączy się w około 80%, a trandolaprilat w około 94% z białkami osocza. Jest metabolizowany w 67% w wątrobie do nieaktywnych metabolitów pośrednich. Wydalany jest w około 33% z moczem (w tym 10% w postaci nie zmienionej) i 66% z kałem; nie wykazuje tendencji do kumulacji w organizmie. W preparacie wykorzystano synergizm hipotensyjnego działania obu składników, wynikający z uzupełniających się mechanizmów farmakodynamicznych.
Wskazania Nadciśnienie tętnicze u pacjentów, u których uzyskano normalizację wartości ciśnienia stosowaniem oddzielnie werapamilu i trandolaprilu w analogicznych jak w preparacie dawkach.
Przeciwwskazania Nadwrażliwość na trandolapril i inne inhibitory ACE oraz na werapamil. Obrzęk naczynioruchowy po inhibitorach ACE w wywiadzie, dziedziczny lub samoistny obrzęk naczynioruchowy; pierwotny hiperaldosteronizm, wstrząs kardiogenny, blok P-K II i III (z wyjątkiem pacjentów z rozrusznikiem), blok zatokowo-przedsionkowy, zespół chorego węzła zatokowego, zastoinowa niewydolność serca, zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej, kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu lewej komory, świeży powikłany zawał mięśnia sercowego, ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny 10 ml/min), dializoterapia, marskość wątroby z wodobrzuszem, zwężenie tętnic nerkowych lub tętnicy jedynej nerki, stan po przeszczepie nerki; ciąża, okres karmienia piersią, dzieci. Należy zachować ostrożność u chorych leczonych lekami hipotensyjnymi, diuretykami, z hipowolemią, hiponatremią, z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, niewydolnością lewokomorową (ogólnie - z pobudzeniem układu renina - angiotensyna) ze względu na ryzyko hipotonii objawowej; w upośledzeniu czynności nerek, w podeszłym wieku, z tendencją do hiperkaliemii, podczas znieczulenia ogólnego (ryzyko hipotensji), przy bradykardii, z zaburzeniami rytmu serca. U pacjentów będących w trakcie terapii odczulającej przeciwko jadom owadów, leczonych metodą LDL-aferezy, dializowanych przy użyciu błon high-flux z metylosiarczanu poliakrylonitrylu mogą wystąpić zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne.
Działania niepożądane Nie opisano działań niepożądanych specyficznych dla preparatu; mogą wystąpić działania niepożądane charakterystyczne dla poszczególnych składników: hipotensja, bradykardia, niewydolność serca, bloki przewodnictwa wewnątrzsercowego (P-K), asystolia, niewydolność nerek, kaszel, duszność, zapalenie zatok, nieżyt nosa, zapalenie języka, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy obejmujący również drogi oddechowe, nudności, bóle brzucha, zaburzenia trawienia, wymioty, biegunka, zaparcie, suchość w jamie ustnej, przerost dziąseł (po długotrwałym leczeniu), żółtaczka cholestatyczna, zapalenie wątroby, trzustki, niedrożność jelit, objawy nadwrażliwości: wysypka, świąd, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, wykwity łuszczycopodobne, łysienie, gorączka, bóle mięśni, stawów, eozynofilia, obrzęk naczynioruchowy w obrębie twarzy, warg i gardła; ból i zawroty głowy, zaburzenia widzenia, snu, równowagi, świadomości, smaku, osłabienie, depresja, nadpobudliwość, parestezje, splątanie, szum w uszach. W badaniach laboratoryjnych stwierdzano: wzrost stężenia potasu, mocznika, kreatyniny i bilirubiny oraz aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej we krwi, a także zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi oraz stężenia hemoglobiny. Ponadto obserwowano agranulocytopenię, pancytopenię, niedokrwistość hemolityczną (u pacjentów z wrodzonym niedoborem G-6-PD).
Interakcje Nie łączyć z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas i solami potasu. Zawarte w preparacie składniki podwyższają stężenie digoksyny we krwi, z chinidyną mogą nasilać hipotonię przez wpływ na receptory -drenergiczne; z -blokerami nasilić depresyjne działanie na mięsień sercowy i przewodnictwo P-K (należy zachować wyraźny odstęp czasowy między tymi lekami); disopiramid, flekainamid można podawać nie wcześniej niż po 48 h; z -blokerami, diuretykami, opioidami, lekami przeciwpsychotycznymi, przeciwdepresyjnymi, uspokajającymi, anestetykami, alkoholem - może wystąpić nasilona hipotonia; zmniejsza lub (częściej) zwiększa stężenie litu, zwiększa stężenie karbamazepiny, cyklosporyny, teofiliny i digoksyny (od 50% do 75%) we krwi; z niektórymi anestetykami wziewnymi lub dantrolenem może wywołać depresję sercowo-naczyniową; nasila działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Jednoczesne stosowanie allopurinolu, cytostatyków, steroidów, prokainamidu - zwiększa ryzyko leukopenii. NLPZ, sympatykomimetyki mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe preparatu; rifampicyna, fenytoina, fenobarbital - zmniejszać skuteczność leku; cymetydyna - nasilać jego działanie; leki zobojętniające sok żołądkowy zmniejszają biodostępność preparatu. Jednoczesne stosowanie leków hipoglikemizujących wymaga kontroli glikemii (ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza na początku leczenia).
Dawkowanie Dorośli - 1 kaps. doustnie raz dziennie podczas lub po śniadaniu.
Adres został zmieniony