Nexium, 40 mg, tabletki dojelitowe 14 szt

Odpłatność

Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.

Skład

1 tabl. dojelitowa zawiera 20 mg lub 40 mg esomeprazolu w postaci trójwodnej soli magnezowej.

Działanie

S-izomer omeprazolu, specyficzny inhibitor pompy protonowej (H+/K+ ATP-azy) w komórkach okładzinowych błony śluzowej żołądka. Hamuje wydzielanie kwasu solnego, zarówno podstawowe, jak i stymulowane. Szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Biodostępność po jednorazowym podaniu dawki 20 mg wynosi 50%, po podaniu wielokrotnym - 68%; dla dawki 40 mg wartości wynoszą odpowiednio 64% i 89%. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga po 1-2 h. W 97% wiąże sie z białkami osocza. T0,5 w przypadku leczenia długotrwałego wynosi 1,3 h. Metabolizm zachodzi w wątrobie, a wydalanie metabolitów głównie przez nerki.

Wskazania

Choroba refluksowa przełyku: leczenie nadżerek w przebiegu refluksowego zapalenia przełyku; zapobieganie nawrotom refluksowego zapalenia przełyku; leczenie objawowe choroby refluksowej przełyku. Choroba wrzodowa współistniejąca z zakażeniem Helicobacter pylori, w połączeniu z odpowiednim leczeniem przeciwbakteryjnym: leczenie wrzodów dwunastnicy współistniejących z zakażeniem Helicobacter pylori; zapobieganie nawrotom wrzodu trawiennego, u pacjentów z chorobą wrzodową wywołaną zakażeniem Helicobacter pylori. U pacjentów, u których konieczne jest stosowanie długotrwałego leczenia niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi: leczenie wrzodów żołądka związanych z leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi; zapobieganie wrzodom żołądka i dwunastnicy, związanym z leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, u pacjentów z grup ryzyka.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu i inne pochodne benzoimidazolu. Nie należy stosować u dzieci ze względu na brak badań. Nie stosować u pacjentów leczonych jednocześnie atazanawirem. Wrodzona nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz niedobór sacharazy-izomaltazy.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Ze względu na ograniczone badania ostrożnie stosować w ciąży. Bezpieczeństwo stosowania preparatu w okresie karmienia piersią nie zostało ustalone, dlatego nie zaleca się stosowania.

Działania niepożądane

Często: bóle brzucha, zaparcie, biegunka, wzdęcia, nudności, wymioty. Niezbyt często: obrzęki obwodowe, bezsenność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zapalenie skóry, świąd, wysypka, pokrzywka. Rzadko: leukopenia, trombocytopenia, reakcje nadwrażliwości (np. gorączka, obrzęk naczynioruchowy i reakcja anafilaktyczna, wstrząs), hiponatremia, pobudzenie, splątanie, depresja, niewyraźne widzenie, skurcz oskrzeli, zapalenie jamy ustnej, zakażenia grzybicze (kandydozy) przewodu pokarmowego, zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez żółtaczki, łysienie, nadwrażliwość na światło, bóle stawów lub mięśni, złe samopoczucie, nasilone pocenie się. Bardzo rzadko: agranulocytoza, pancytopenia, agresja, omamy, niewydolność wątroby, encefalopatia u pacjentów z istniejącą wcześniej chorobą wątroby, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, osłabienie siły mięśni, śródmiąższowe zapalenie nerek, ginekomastia.

Interakcje

Preparat może zmieniać wchłanianie leków, których biodostępność zależy od pH. Może zmniejszać się wchłanianie ketokonazolu i itrakonazolu. Nie stosować łącznie z atazanawirem. Spowalnia metabolizm diazepamu, citalopramu, imipraminy, klomipraminy i fenytoiny; interakcje mają szczególne znaczenie u pacjentów stosujących preparat doraźnie. Nie stwierdzono interakcji z amoksycyliną, chinidyną, naproksenem i rofekoksybem.

Dawkowanie

Doustnie. Choroba refluksowa przełyku: nadżerki w przebiegu refluksowego zapalenia przełyku: 40 mg raz dziennie przez 4 tyg.; jeśli nie będzie poprawy leczenie można kontynuować przez kolejne 4 tyg.; zapobieganie nawrotom refluksowego zapalenia przełyku: 20 mg raz dziennie; objawowe leczenie choroby refluksowej przełyku: jeśli wykluczono zapalenie błony śluzowej przełyku: 20 mg raz dziennie przez 4 tyg.; nawrót dolegliwości: 20 mg raz dziennie, doraźnie. Choroba wrzodowa współistniejąca z zakażeniem Helicobacter pylori oraz zapobieganie nawrotom: 20 mg 2 razy dziennie przez 7 dni w połączeniu z 1 g amoksycyliny i 500 mg klarytromycyny. Leczenie wrzodów żołądka związanych z leczeniem NLPZ: 20 mg raz dziennie przez 4-8 tyg. Zapobieganie wrzodom żołądka i dwunastnicy związanych z leczeniem NLPZ u pacjentów z grup ryzyka: 20 mg raz dziennie. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby dawka maksymalna wynosi 20 mg raz dziennie. Tabl. należy połykać w całości, nie należy ich żuć ani kruszyć; w przypadku pacjentów, którzy mają trudności z połykaniem tabl. można rozpuścić w pół szklanki wody (nie należy rozpuszczać w żadnym innym płynie, ponieważ otoczka zabezpieczająca przed działaniem soku żołądkowego może zostać uszkodzona). Tak przygotowany roztwór, z widocznymi kuleczkami, należy wypić w ciągu 30 min od przygotowania; nierozpuszczonych kuleczek nie należy żuć ani kruszyć.