Apteka internetowa Dom Zdrowia
Domzdrowia on Facebook

Szukaj leków RX

Luteina, 50 mg, tabletki dopochwowe, 30 szt

Odpłatność Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.
Skład 1 tabl. dopochwowa, dzielona, zawiera 50 mg mikronizowanego progesteronu.
Działanie Syntetycznie otrzymywany naturalny hormon ciałka żółtego jajnika. W warunkach fizjologicznych progesteron jest wytwarzany w zluteinizowanych komórkach ziarnistych ciałka żółtego jajnika, w zespólni kosmków łożyska od 14-18 tygodnia ciąży, w warstwie pasmowatej i siatkowatej kory nadnerczy oraz w o.u.n. Najważniejsze efekty oddziaływania progesteronu na narząd rodny to: umożliwienie owulacji poprzez nasilenie proteolizy ściany pęcherzyka Graafa; sekrecyjna przemiana endometrium, umożliwiająca implantację zapłodnionego jaja; hamowanie nadmiernego rozrostu endometrium pod wpływem działania estrogenów; cykliczne zmiany w nabłonku jajowodów, szyjki macicy i pochwy. Progesteron działa synergicznie z estrogenami na gruczoł sutkowy, pobudzając wzrost pęcherzyków gruczołowych i nabłonka przewodów oraz uczestnicząc w ekspresji receptorów niezbędnych do laktacji. Jest hormonem niezbędnym do utrzymania ciąży przez cały okres jej trwania: hamuje odpowiedź immunologiczną matki na antygeny płodu. Jest substratem do produkcji glikokortykoidów i mineralokortykoidów płodu. Progesteron hamuje samoistną czynność skurczową ciężarnej macicy oraz jest konieczny do uruchomienia mechanizmów inicjujących poród. Inne metaboliczne efekty oddziaływania progesteronu to: podwyższanie temperatury ciała, stymulacja oddychania, zmniejszanie stężenia aminokwasów we krwi, normalizacja stężenia glukozy we krwi, działanie przeciwandrogenne. Po podaniu dopochwowym progesteron jest bezpośrednio transportowany do błony śluzowej macicy. Transport progesteronu z pochwy do macicy może odbywać się w mechanizmie bezpośredniej dyfuzji do tkanek endometrium, transportu przezszyjkowego, transportu poprzez krążenie żylne i limfatyczne lub ułatwionej dyfuzji przeciwprądowej z naczyń limfatycznych i żylnych do układu tętniczego macicy. Stężenia progesteronu we krwi pomiędzy 5-15 ng/ml, odpowiadające fizjologicznej wczesnej fazie lutealnej, są wystarczające do dokonania przemiany sekrecyjnej endometrium i utrzymania ciąży. Po podaniu dopochwowym 100 mg progesteronu, hormon osiąga maksymalne stężenie we krwi po 6-7 h od podania. 96-99% progesteronu wiąże się z białkami osocza. Metabolizm progesteronu odbywa się głównie w wątrobie (gdzie około 90% dawki podlega efektowi pierwszego przejścia), również w nerkach i w śladowych ilościach w innych narządach, np. w mięśniach i w postaci metabolitów jest wydalany z moczem. Okres półtrwania progesteronu podawanego dopochwowo wynosi około 13 h. Stężenia progesteronu w tkance endometrium są większe po podaniu dopochwowym niż po podaniu domięśniowym.
Wskazania Stany niedoboru endogennego progesteronu pod postacią zaburzeń cyklu miesiączkowego, bolesnego miesiączkowania, cykli bezowulacyjnych, zespołu napięcia przedmiesiączkowego, czynnościowych krwawień macicznych. Endometrioza. Zapłodnienie in vitro. Niepłodność związana z niedomogą lutealną. Poronienia nawykowe i zagrażające na tle niedoboru progesteronu. Niewydolność fazy lutealnej okresu przedmenopauzalnego. Hormonalna terapia zastępcza (progesteron jest stosowany u kobiet po menopauzie z zachowaną macicą, otrzymujących hormonalną terapię zastępczą, celem ochrony endometrium).
Przeciwwskazania Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu. Nowotwory sutka i narządu rodnego. Niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych. Poronienie w toku i obecność resztek po poronieniu w jamie macicy. Okres karmienia piersią.
Środki ostrożności Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentek po przebytych epizodach zakrzepowo-zatorowych. Pacjentki z depresją powinny być pod szczególną kontrolą (progesteron może nasilać objawy choroby).
Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią Progesteron może być bezpiecznie stosowany w I trymestrze ciąży. Nie wykazuje działania maskulinizującego, wirylizującego, kortykoidowego i anabolicznego. Brak dostatecznej dokumentacji klinicznej dotyczącej stosowania progesteronu w II i III trymestrze ciąży. Stosowanie leku w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.
Działania niepożądane Podczas stosowania progesteronu, który jest identyczny z hormonem endogennym, działania niepożądane występują sporadycznie. W pojedynczych przypadkach opisywano senność, zaburzenia koncentracji i uwagi, uczucie lęku, stany depresyjne, ból i zawroty głowy. Może wystąpić lub nasilić się występująca wcześniej depresja. Rzadko mogą wystąpić nieprawidłowe krwawienia z narządu rodnego, brak miesiączki, zaczerwienienie skóry, trądzik, reakcje nadwrażliwości. Progesteron może powodować zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała.
Interakcje W badaniach in vitro wykazano, że leki zmniejszające aktywność cytochromu P-450 (np. ketokonazol) mogą spowalniać metabolizm progesteronu (kliniczne znaczenie tego oddziaływania nie jest znane). Progesteron może powodować zwiększenie stężenia cyklosporyny we krwi. Stosowanie dużych dawek progesteronu może przejściowo powodować zwiększenie wydalania z organizmu sodu i chlorków.
Dawkowanie Dawkowanie powinno być ustalane indywidualnie w zależności od wskazań oraz odpowiedzi terapeutycznej.Dopochwowo. Zaburzenia cyklu miesiączkowego, bolesne miesiączkowanie, zespół napięcia przedmiesiączkowego, niewydolność fazy lutealnej okresu przedmenopauzalnego: 25-50 mg 2 razy dziennie w drugiej fazie cyklu miesiączkowego (naturalnego lub odtworzonego) przez 10-12 dni (w zaburzeniach cyklu miesiączkowego, bolesnym miesiączkowaniu, zespole napięcia przedmiesiączkowego leczenie kontynuuje się przez 3-6 kolejnych cykli; w niewydolności fazy lutealnej okresu przedmenopauzalnego leczenie należy prowadzić do wystąpienia menopauzy). Hormonalna terapia zastępcza w połączeniu z estrogenami: 25-50 mg 2 razy dziennie w terapii sekwencyjnej od 15 do 25 dnia cyklu lub w terapii ciągłej codziennie. Próba progesteronowa we wtórnym braku miesiączki: 50 mg 2 razy dziennie przez 5-7 dni (krwawienie powinno wystąpić ciągu 7-10 dni od zaprzestania podawania progesteronu). Leczenie czynnościowe krwawień z dróg rodnych: 50 mg 2 razy dziennie przez 5-7 dni; leczenie należy kontynuować przez kolejne 2-3 miesiące, podając lek w dawce 25-50 mg 2 razy dziennie od 15 do 25 dnia cyklu. Endometrioza: 50-100 mg 2 razy dziennie w terapii ciągłej przez 6 miesięcy. Poronienie nawykowe i zagrażające, cykle bezowulacyjne i indukowane: 50-150 mg 2 razy dziennie; w przypadku poronień nawykowych suplementację progesteronu należy rozpocząć w cyklu, w którym planuje się zajście w ciążę, leczenie należy kontynuować nieprzerwanie do 18-20 tyg. ciąży. Programy zapłodnienia in vitro: 150-200 mg 2 razy dziennie, leczenie kontynuuje się do 77 dnia po transferze zarodka.Zakończenie terapii powinno następować poprzez stopniowe zmniejszanie podawanej dawki leku.
Adres został zmieniony