Dicloratio 100, 100 mg,czopki doodbytnicze .,10 szt

Odpłatność

Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.

Skład

1 czopek zawiera 25 mg, 50 mg lub 100 mg diklofenaku.

Działanie

Niesteroidowy lek przeciwzapalny (pochodna kwasu aminofenylooctowego) o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy prostaglandyn poprzez hamowanie aktywności cyklooksygenazy prostaglandynowej i zmniejszanie zawartości kwasu arachidonowego w granulocytach. Działa przeciwagregacyjnie na płytki krwi. Szybko i całkowicie wchłania się po podaniu doodbytniczym, osiągając maksymalne stężenie we krwi po około 30 min. Przenika do płynu maziowego, gdzie stężenie utrzymuje się 4-6 h dłużej niż we krwi. W około 99% wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowany w wątrobie (hydroksylacja i sprzęganie). Metabolity w postaci glukuronianów i siarczanów wydalane są z moczem (około 70%) i żółcią (około 30%). T0,5 wynosi około 2 h.

Wskazania

Objawowe leczenie: młodzieńczego reumatoidalnego zapalenia stawów (czopki w dawce 25 mg), reumatoidalnego zapalenia stawów, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (choroba Bechterewa), zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa, choroby zwyrodnieniowej kości i stawów, reumatyzmu pozastawowego, ostrych napadów dny stawowej, bólów stawowych lub mięśniowych pochodzenia niereumatycznego (np. bólów po urazach i po zabiegach chirurgicznych).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na diklofenak lub pozostałe składniki preparatu. Nadwrażliwość na inne NLPZ. Nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy objawiająca się napadami astmy oskrzelowej, reakcjami skórnymi, alergicznym nieżytem nosa. Zaburzenia czynności układu krwiotwórczego. Czynna choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy. Stany zapalne lub owrzodzenie odbytu, okrężnicy, esicy. III trymestr ciąży.

Środki ostrożności

Diklofenak należy stosować tylko po dokładnym rozważeniu korzyści do ryzyka stosowania w przypadku: I i II trymestru ciąży, karmienia piersią, porfirii wątrobowej, występowania tocznia rumieniowatego układowego (SLE), jak również mieszanych chorób tkanki łącznej (kolagenoz). Szczególnie ostrożnie stosować w chorobie wrzodowej żołądka i/lub dwunastnicy, owrzodzeniu lub zapaleniu jelit (wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Leśniowskiego-Crohna), nadciśnieniu tętniczym i/lub niewydolności serca, niewydolności nerek, ciężkiej niewydolności wątroby, u pacjentów będących bezpośrednio po większych zabiegach chirurgicznych oraz u osób w podeszłym wieku.

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

W I i II trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka stosowania diklofenaku. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w ostatnim trymestrze ciąży, gdyż może hamować skurcze porodowe, powodować przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego Botalla płodu, zwiększać tendencję występowania krwotoków zarówno u matki jak i u dziecka oraz zwiększać powstawanie obrzęków u matki.

Działania niepożądane

Układ pokarmowy: często nudności, wymioty, biegunka, krwawienia z przewodu pokarmowego, które niekiedy mogą powodować niedokrwistość; niekiedy niestrawność, wzdęcia, brak apetytu, owrzodzenie żołądka i jelit - w niektórych przypadkach z krwawieniem i perforacją; bardzo rzadko krwawe wymioty, smoliste stolce lub krwawe biegunki, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, uszkodzenia przełyku, zapalenie okrężnicy z krwawieniem, nasilenie objawów choroby Crohna lub wrzody okrężnicy, zaparcia. Ośrodkowy układ nerwowy i organy czuciowe: niekiedy ból i zawroty głowy, uczucie zmęczenia, irytacja; rzadko zaburzenia czucia, smaku, wzroku, przemijające zaburzenia słuchu, zaburzenia pamięci, dezorientacja, drgawki, stany lękowe, drżenie, depresja. Niekiedy skórne reakcje alergiczne (wysypka, świąd oraz rzadko pokrzywka i łysienie); rzadko wyprysk pęcherzowy, rumień, nadwrażliwość na światło oraz reakcje skórne o ciężkim przebiegu (zespół Stevens-Johnsona i zespół Lyella). W pojedynczych przypadkach może wystąpić ostra niewydolność nerek, proteinuria, hematuria lub uszkodzenie nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, martwica brodawek nerkowych). Sporadycznie występuje zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi; w rzadkich przypadkach uszkodzenie wątroby (zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez), zapalenie trzustki. Rzadko, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem lub niewydolnością nerek, mogą wystąpić obrzęki. Rzadko mogą wystąpić zaburzenia hematologiczne: niedokrwistość, leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia, w pojedynczych przypadkach niedokrwistość hemolityczna. Sporadycznie mogą wystąpić objawy miejscowego podrażnienia, wydalanie śluzu z domieszką krwi lub bolesne oddawanie stolca.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie digoksyny, fenytoiny lub soli litu może zwiększać stężenie tych leków we krwi. Diklofenak może osłabiać działanie leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych. Podawanie diklofenaku równocześnie z inhibitorami konwertazy angiotensyny może zmniejszać ich działanie oraz zwiększyć ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek. Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas może prowadzić do hiperkaliemii (należy kontrolować stężenie potasu we krwi). Jednoczesne stosowanie diklofenaku i innych NLPZ lub glikokortykosteroidów zwiększa ryzyko wystapienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Diklofenak nasila toksyczność metotreksatu. Jednoczesne stosowanie probenecidu lub sulfinpyrazonu może powodować opóźnienie wydalania diklofenaku. Równoczesne podanie kwasu acetylosalicylowego zmniejsza stężenie diklofenaku we krwi i osłabia jego działanie. Diklofenak może nasilać nefrotoksyczność cyklosporyny. Jak dotąd badania kliniczne nie wykazały interakcji między diklofenakiem i lekami przeciwzakrzepowymi, jakkolwiek równoczesne stosowanie tych leków zwiększa ryzyko krwotoku (w trakcie jednoczesnej terapii należy kontrolować parametry krzepnięcia krwi). Istnieją doniesienia o zmianach stężenia glukozy we krwi po stosowaniu diklofenaku, co powoduje konieczność dostosowania dawki leków przeciwcukrzycowych.

Dawkowanie

Doodbytniczo. Czopki 25 mg: zalecana dawka dobowa diklofenaku wynosi 2-3 mg/kg m.c. Dzieci od 6 r.ż. (wyłącznie w leczeniu młodzieńczego reumatoidalnego zapalenia stawów): 1-4 czopków na dobę w dawkach podzielonych (tzn. po 1 czopku co 6-8 h). Czopki 50 mg: zalecana dawka dobowa wynosi 50-150 mg w 2-3 dawkach. Dorośli: 2-3 czopki na dobę w jednakowych odstępach czasu. Dzieci powyżej 6 r.ż. (wyłącznie w leczeniu młodzieńczego reumatoidalnego zapalenia stawó): 2-3 mg/kg m.c. na dobę w dawkach podzielonych w jednakowych odstępach czasu, co odpowiada 1-2 czopkom na dobę. Czopki 100 mg: dorośli - 100 mg (1 czopek) na dobę.Możliwe jest leczenie skojarzone różnymi postaciami leku, do łącznej dawki 150 mg diklofenaku na dobę. Ostatnia wieczorna dawka leku zazwyczaj jest podawana w postaci czopka.