Concor 10, 10 mg, tabletki powlekane, 30 szt

Odpłatność

Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.

Skład

1 tabl. powl. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

Działanie

Kardioselektywny bloker receptorów 1-adrenergicznych, nie posiadający wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej i działania błonowego. Zmniejsza pobudliwość serca, zwalnia przewodzenie w węźle przedsionkowo-komorowym i wydłuża jego refrakcję, zwalnia czynność serca i zmniejsza objętość minutową. Obniża ciśnienie tętnicze krwi. Wywiera wpływ na aparat przykłębkowy, hamuje aktywność reninową osocza. Posiada niewielki wpływ na oskrzela. Wywiera niewielki wpływ na metabolizm glukozy i lipidów. Po podaniu doustnym prawie w całości jest wchłaniany z przewodu pokarmowego i jego biodostępność wynosi około 90%. Około 50% dawki jest metabolizowane w wątrobie i wydalane z moczem w postaci metabolitów, 50% jest wydalane z moczem w postaci nie zmienionej. T0,5 wynosi 10-12 h.

Wskazania

Nadciśnienie tętnicze. Choroba niedokrwienna serca.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na bisoprolol lub związki z tej grupy chemicznej. Ciąża i okres karmienia piersią. Niewyrównana niewydolność krążenia, świeży zawał serca, wstrząs kardiogenny, stan po niedawno przebytym zawale i wstrząsie, blok przedsionkowo-komorowy II i III , zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-zatokowy, bradykardia poniżej 50 uderzeń/min przed rozpoczęciem leczenia, hipotonia, astma oskrzelowa, obturacyjne schorzenia oskrzeli, zaawansowane zmiany naczyń obwodowych. U pacjentów z przebytą łuszczycą lub z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku łuszczycy lek należy podawać po rozważeniu korzyści i ryzyka. W feochromocytoma lek może być podany jedynie po wykonaniu blokady receptorów . Nie podawać dzieciom. Wskazana jest ostrożność przy podawaniu preparatu chorym z niewyrównaną cukrzycą i u pacjentów z ciężkimi reakcjami alergicznymi w wywiadzie lub w trakcie leczenia odczulającego.

Działania niepożądane

Sporadycznie, szczególnie na początku leczenia, uczucie zmęczenia, zawroty i bóle głowy, zaburzenia snu, zaburzenia psychiczne (np. depresje, rzadko - halucynacje). Objawy te mają niewielkie nasilenie i z reguły ustępują w okresie 1-2 tygodni od rozpoczęcia leczenia. Rzadko występuje łzawienie i zapalenie spojówek - należy wziąć pod uwagę przy stosowaniu szkieł kontaktowych. Ze strony układu krążenia sporadycznie hipotonia ortostatyczna, bradykardia, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, nasilenie objawów niewydolności krążenia. Na początku leczenia może dojść do nasilenia dolegliwości u pacjentów z chromaniem przestankowym lub zespołem Raynauda. Ze strony układu oddechowego, rzadko, duszność u pacjentów ze skłonnością do stanów spastycznych oskrzeli. Ze strony przewodu pokarmowego sporadycznie: biegunka, zaparcie, nudności, bóle brzucha. Przy współistniejącej cukrzycy może wystąpić pogorszenie tolerancji glukozy, mogą ulec zamaskowaniu objawy hipoglikemii np. tachykardia. Sporadycznie występuje świąd, rumień, obfite pocenie się. Rzadko zaburzenia potencji. W pojedynczych przypadkach -blokery mogą powodować wystąpienie łuszczycy lub łuszczycopodobnych wysypek skórnych oraz nasilenie objawów istniejącej łuszczycy. Podczas stosowania leku reakcje uczuleniowe mogą mieć ciężki przebieg na skutek osłabienia regulacji adrenergicznej. Reakcje zróżnicowane osobniczo mogą ograniczać zdolność pacjenta do kierowania pojazdami mechanicznymi lub obsługi maszyn.

Interakcje

Może nasilać działanie innych leków o działaniu hipotensyjnym. Przy jednoczesnym stosowaniu z rezerpiną, metyldopą, klonidyną, glikozydami naparstnicy, guanfacyną może wystąpić bradykardia. Przy równoczesnym stosowaniu z klonidyną, można odstawić klonidynę dopiero po kilku dniach od zaprzestania podawania bisoprololu. Przy jednoczesnym stosowaniu z antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem) lub z innymi preparatami przeciwarytmicznymi wskazana jest ścisła obserwacja pacjenta ze względu na możliwość wystąpienia hipotonii, bradykardii lub zaburzeń rytmu. Z tego względu należy przerwać podawanie tych leków dożylnie równolegle z bisoprololem. Jednoczesne przyjmowanie pochodnych ergotaminy może prowadzić do nasilenia zaburzeń krążenia obwodowego. Przy jednoczesnym przyjmowaniu rifampicyny okres półtrwania może ulec niewielkiemu skróceniu, z reguły nie prowadzi to do konieczności modyfikacji dawki. Bisoprolol może nasilać działanie insuliny i leków hipoglikemizujących. Należy poinformować anestezjologa przed zabiegiem o przyjmowaniu preparatu ponieważ podczas znieczulenia ogólnego wydolność serca może być zmniejszona.

Dawkowanie

Dawkowanie powinno być ustalane indywidualnie na podstawie częstości tętna i efektu terapeutycznego. W zależności od wskazań 5-10 mg bisoprololu dziennie. W łagodnym nadciśnieniu tętniczym (ciśnienie rozkurczowe do 105 mmHg) leczenie można rozpocząć od dawki 2,5 mg bisoprololu. Zwiększanie dawki powyżej 10 mg dziennie jest uzasadnione tylko w wyjątkowych przypadkach. Nie należy przekraczać dawki 10 mg dziennie u pacjentów ze znacznie upośledzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 20 ml/min) oraz u chorych z ciężkimi zaburzeniami czyności wątroby. Tabletki należy przyjmować bez rozgryzania z niewielką ilością płynu, na czczo lub podczas śniadania.