Apo-feno 200 M kapsułki, 30 szt.

Odpłatność

Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.

Skład

1 kaps. zawiera 100 mg fenofibratu. 1 kaps. 200 M zawiera 200 mg fenofibratu mikronizowanego.

Działanie

Lek hipolipemizujący. Zmniejsza stężenie lipidów we krwi w wyniku zmniejszania stężenia lipoprotein LDL i VLDL; zwiększa stężenie frakcji HDL cholesterolu. Mechanizm działania fenofibratu nie jest dokładnie poznany. Prawdopodobnie hamuje biosyntezę cholesterolu, nasila katabolizm lipoprotein VLDL, zmniejsza stężenie fibrynogenu, hamuje agregację płytek krwi i zmniejsza aktywność płytkowego czynnika wzrostu. Poprzez zwiększenie wydalania kwasu moczowego zmniejsza jego stężenie we krwi. Fenofibrat, po podaniu na czczo, w różnym stopniu lecz słabo wchłania się z przewodu pokarmowego. Wchłanianie zwiększa się o około 35% po podaniu leku w trakcie posiłku. Fenofibrat jest nieaktywnym farmakologicznie prekursorem leku. W organizmie natychmiast ulega hydrolizie do czynnego metabolitu - kwasu fenofibrynowego. Maksymalne stężenie tego metabolitu we krwi obserwuje się 6-8 h po podaniu leku. Kwas fenofibrynowy wiąże się z albuminami osocza w 99%. Dobrze przenika do komórek wątroby, nerek, jelit, płuc i serca. W komórkach wątroby, nerek i jelit stężenie kwasu fenofibrynowego jest większe niż we krwi. Około 60% podanej dawki fenofibratu jest wydalane z moczem w postaci glukuronianów, pozostała część, również w postaci glukuronianów, jest wydalana z kałem. Fenofibrat mikronizowany wykazuje lepszą biodostępność od postaci standardowej, co pozwala na zmniejszenie dawki dobowej.

Wskazania

Hipercholesterolemia, hiperlipidemia mieszana, hipertriglicerydemia (hiperlipidemia typu IIa, IIb, III, IV i V wg klasyfikacji Fredricksona), jeśli reakcja na leczenie dietetyczne jest niewystarczająca, szczególnie jeśli stężenie lipidów mimo stosowania diety pozostaje zwiększone i występują dodatkowe czynniki ryzyka (np. zapalenie trzustki, nadciśnienie, nałogowe palenie papierosów).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na fenofibrat lub pozostałe składniki preparatu. Ciężka niewydolność wątroby lub nerek (klirens kreatyniny poniżej 20 ml/min). Objawowe schorzenia pęcherzyka żółciowego (kamica żółciowa, zapalenie pęcherzyka żółciowego). Leku nie stosuje się u dzieci.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z małą i umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 50 ml/min). Ostrożnie stosować równocześnie z innymi fibratami, inhibitorami MAO oraz ze statynami. Lek nie jest wskazany u pacjentów z hiperlipoproteinemią typu I.

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Nie należy stosować w ciąży i okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

W trakcie leczenia mogą wystąpić: niestrawność, wzdęcie, ból w nadbrzuszu, nudności, zaparcie, biegunka; rumień, pokrzywka, świąd, wysypka skórna, rzadko nadwrażliwość na światło, inne reakcje nadwrażliwości; bóle i osłabienie siły mięśni, bóle stawów, rzadko zapalenie mięśni, miopatia lub rabdomioliza; rzadko kamica żółciowa, zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności aminotransferaz i i kinazy kreatynowej (wskazaniem do odstawienia leku jest zwiększenie aktywności aminotransferaz 3-krotnie powyżej górnej granicy normy lub zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej 10-krotnie powyżej górnej granicy normy); ból i zawroty głowy, bezsenność, zmęczenie, bóle pleców, objawy grypopodobne; osłabienie libido, zmniejszenie masy ciała, wypadanie włosów, rzadko zapalenie trzustki. Na początku leczenia może wystąpić: przemijające zmniejszenie stężenia hemoglobiny, wartości hematokrytu i liczby leukocytów. Niezwykle rzadko trombocytopenia i agranulocytoza.

Interakcje

Fenofibrat może nasilać działanie przeciwzakrzepowe pochodnych kumaryny (w przypadku równoczesnego stosowania należy okresowo kontrolować czas protrombinowy i w razie potrzeby odpowiednio zmniejszyć dawkę leku przeciwzakrzepowego). Jednoczesne stosowanie z innymi fibratami, lekami hepatotoksycznymi oraz inhibitorami reduktazy HMG-CoA zwiększa ryzyko wystąpienia ostrej miopatii, rabdomiolizy oraz ostrej niewydolności nerek. Żywice jonowymienne (cholestyramina, kolestipol) zmniejszają wchłanianie fenofibratu - preparat należy przyjmować przynajmniej 1 h przed lub 4-6 h po przyjęciu żywic. Równoczesne stosowanie fenofibratu i leków immunosupresyjnych (np. cyklosporyna) może spowodować zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi (konieczna kontrola czynności nerek). Fenofibrat nasila działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych pochodnych sulfonylomocznika.

Dawkowanie

Doustnie, podczas posiłków. Dorośli: początkowo 100 mg (1 kaps.) na dobę; przy braku odpowiedzi klinicznej po upływie 4-8 tyg. dawkę można zwiększyć. Maksymalna dawka dobowa wynosi 300 mg w dawkach podzielonych: rano, po południu i wieczorem lub 200 mg mikronizowanego fenofibratu w dawce pojedynczej (1 kaps. preparatu Apo-Feno 200 M). U pacjentów w podeszłym wieku oraz w zaburzeniach czynności nerek (klirens kreatyniny powyżej 20 ml/min) leczenie należy rozpocząć od dawki dobowej 100 mg (1 kaps. prepartu Apo-Feno 100). Kapsułki należy połykać w całości, popijając niewielką ilością płynu.