Areplex, 75 mg, tabletki powlekane, 28 szt., blistry

Odpłatność

Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.

Skład

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu.

Działanie

Inhibitor agregacji płytek krwi. Klopidogrel selektywnie hamuje wiązanie się ADP z jego receptorem płytkowym oraz dalszą aktywację kompleksu GP IIb/IIIa, w której pośredniczy ADP, hamując tym samym agregację płytek. Hamuje również agregację płytek indukowaną przez innych agonistów, blokując zwiększenie aktywacji płytek przez uwolniony ADP. Klopidogrel działa przez nieodwracalną modyfikację płytkowego receptora ADP. Powtarzane dawki 75 mg/dobę powodują od pierwszego dnia znaczne hamowanie agregacji płytek indukowanej przez ADP, które stopniowo narasta i osiąga stan równowagi między dniem 3. a dniem 7. W stanie równowagi, po dawce 75 mg/dobę, czynność płytek jest zahamowana średnio w 40-60%. Agregacja płytek i czas krwawienia stopniowo powracają do wartości wyjściowych, zazwyczaj w ciągu 5 dni po odstawieniu preparatu. Po powtarzanych dawkach doustnych 75 mg/dobę, klopidogrel jest szybko wchłaniany. Preparat wchłania się co najmniej w 50%. Jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie i jego główny nieaktywny metabolit jest pochodną kwasu karboksylowego, który stanowi około 85% związku krążącego w osoczu. Maksymalne stężenia we krwi tego metabolitu występują po około 1 h od przyjęcia preparatu. Klopidogrel jest prolekiem. Aktywny metabolit - pochodna tiolowa, powstaje przez utlenienie klopidogrelu do 2-oksoklopidogrelu i następnie jego hydrolizę. Etap utleniania jest regulowany przede wszystkim przez izoenzymy 2B6 i 3A4 cytochromu P-450 oraz w mniejszym stopniu przez 1A1, 1A2 i 2C19. Aktywny metabolit tiolowy, wiąże się szybko i nieodwracalnie z receptorami płytek, hamując tym samym agregację płytek. Klopidogrel i główny krążący metabolit wiążą się z białkami osocza odpowiednio w 98% i 94%. Około 50% leku jest wydalane z moczem, a około 46% z kałem w okresie 120 h od podania. T0,5 głównego krążącego metabolitu wynosi 8 h.

Wskazania

Zapobieganie przypadkom zakrzepów miażdżycowych: u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego (od kilku dni do mniej niż 35 dni), z udarem niedokrwiennym (od 7 dni do mniej niż 6 miesięcy) oraz rozpoznaną chorobą tętnic obwodowych; u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym bez uniesienia odcinka ST (niestabilna dławica piersiowa lub zawał mięśnia sercowego bez załamka Q) w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na klopidogrel lub którykolwiek składnik preparatu. Ciężkie zaburzenie czynności wątroby. Czynne krwawienia, takie jak w przypadku wrzodu trawiennego lub krwawienie wewnątrzczaszkowe. Karmienie piersią.

Środki ostrożności

Podobnie jak w przypadku stosowania innych leków przeciwagregacyjnych, należy zachować ostrożność, stosując klopidogrel u pacjentów, którzy mogą być obciążeni ryzykiem wystąpienia większego krwawienia z powodu urazu, zabiegu chirurgicznego lub innych stanów patologicznych oraz u pacjentów otrzymujących kwas acetylosalicylowy, NLPZ, heparynę, inhibitory glikoprotein IIb/IIIa lub leki trombolityczne. Nie jest zalecane jednoczesne stosowanie klopidogrelu i warfaryny. Lek powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów ze zmianami chorobowymi mogącymi prowadzić do krwawień (zwłaszcza żołądkowo-jelitowych i wewnątrzgałkowych). Z uwagi na brak danych, u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, leczenia klopidogrelem nie należy rozpoczynać w ciągu pierwszych kilku dni po zawale mięśnia sercowego. Z uwagi na brak danych, klopidogrelu nie należy zalecać w ostrym udarze niedokrwiennym (do 7 dnia). Należy zachować ostrożność, stosując klopidogrel u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek oraz u pacjentów z umiarkowanie nasilonymi zaburzeniami wątroby. Preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Bezpieczeństwo i skuteczność u osób poniżej 18 lat nie zostały określone.

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Z uwagi na brak danych, nie zaleca się stosowania leku u kobiet w ciąży. Nie wiadomo, czy lek przenika do mleka kobiecego; lek jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Krwawienia: najczęściej plamica/siniaczenie/krwiak, krwawienie z nosa, krwawienia z przewodu pokarmowego; rzadziej krwiaki, hematuria i krwawienie w oku (głównie spojówkowe), krwawienie wewnątrzczaszkowe. Zaburzenia hematologiczne: bardzo rzadko neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia. Ponadto: często - niestrawność, bóle brzucha, biegunka; niezbyt często - ból i zawroty głowy, parestezje, nudności, zapalenie żołądka, wzdęcie z oddawaniem wiatrów, zaparcia, wymioty, owrzodzenie żołądka lub dwunastnicy, wydłużenie czasu krwawienia, zmniejszenie liczby płytek, leukopenia, zmniejszenie liczby neutrofili i eozynofilia, wysypka skórna i świąd; rzadko - zawroty głowy pochodzenia błędnikowego. Po wprowadzeniu klopidogrelu do obrotu najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym było krwawienie. Zgłoszono kilka przypadków krwawień z zejściem śmiertelnym (zwłaszcza z powodu krwotoków wewnątrzczaszkowych, żołądkowo-jelitowych i do przestrzeni pozaotrzewnowej); zgłaszano również ciężkie przypadki krwawień w skórze (plamica), krwawień mięśniowo-szkieletowych (krwawienia do stawu, krwiak), krwawień w oku (dospojówkowe, wewnątrzgałkowe, do siatkówki), krwawień z nosa, krwawień w układzie oddechowym (krwioplucie, krwotok płucny), hematurii i krwotoku z ran operacyjnych; zgłaszano przypadki ciężkich krwotoków u pacjentów przyjmujących klopidogrel jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym lub klopidogrel z kwasem acetylosalicylowym i heparyną. Dodatkowo do danych z badań klinicznych, zgłoszono spontanicznie następujące działania niepożądane: bardzo rzadko - zakrzepowa plamica małopłytkowa, ciężka trombocytopenia, granulocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość i niedokrwistość aplastyczna/pancytopenia; reakcje rzekomoanafilaktyczne, choroba posurowicza; zaburzenia smaku; zapalenie naczyń, niedociśnienie; skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc; zapalenie jelita grubego (w tym wrzodziejące oraz limfocytowe zapalenie jelita grubego), zapalenie trzustki, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; zapalenie wątroby, ostra niewydolność wątroby; obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry (rumień wielopostaciowy, zespół Stevens-Johnsona), wysypka rumieniowa, pokrzywka, wyprysk i liszaj płaski; bóle stawów, zapalenie stawów, bóle mięśniowe; kłębuszkowe zapalenie nerek; gorączka; dezorientacja, omamy; nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie klopidogrelu i warfaryny nie jest zalecane, ze względu na zwiększenie intensywności krwawień. Należy zachować ostrożność, stosując klopidogrel u pacjentów, którzy mogą być obciążeni ryzykiem wystąpienia większego krwawienia z powodu urazu, zabiegu chirurgicznego lub innych stanów patologicznych i którzy otrzymują jednocześnie inhibitory glikoprotein IIb/IIIa. Kwas acetylosalicylowy nie modyfikuje hamowania agregacji płytek krwi indukowanego przez ADP, którego mediatorem jest klopidogrel, natomiast klopidogrel nasilał wpływ kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek indukowaną przez kolagen. Tym niemniej jednoczesne stosowanie 500 mg kwasu acetylosalicylowego 2 razy na dobę w ciągu 1 dnia nie przedłuża znacząco czasu krwawienia indukowanego przyjmowaniem klopidogrelu. Możliwa jest interakcja farmakodynamiczna pomiędzy klopidogrelem a kwasem acetylosalicylowym, prowadząca do zwiększenia ryzyka krwawienia, dlatego jednoczesne stosowanie tych leków wymaga zachowania ostrożności. W badaniach klinicznych stosowanie klopidogrelu nie wymagało modyfikowania dawki heparyny, ani nie zmieniało wpływu heparyny na krzepnięcie krwi. Jednoczesne podawanie heparyny nie wpływa na hamowanie agregacji płytek indukowane przez klopidogrel. Farmakodynamiczna interakcja pomiędzy klopidogrelem a heparyną jest możliwa i może prowadzić do zwiększenia ryzyka krwawienia, dlatego należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych preparatów. Bezpieczeństwo jednoczesnego stosowania klopidogrelu z innymi lekami trombolitycznymi nie zostało wyraźnie określone i wymaga zachowania środków ostrożności. W badaniu klinicznym jednoczesne podawanie klopidogrelu i naproksenu zwiększało utratę krwi utajonej z przewodu pokarmowego; nie jest obecnie potwierdzone, czy istnieje zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego podczas stosowania wszystkich NLPZ i dlatego należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania NLPZ i klopidogrelu. Metabolit klopidogrelu może hamować aktywność izoenzymu CYP2C9 cytochromu P-450, co może prowadzić do zwiększenia stężenia we krwi leków takich jak fenytoina, tolbutamid i NLPZ, które są metabolizowane przez cytochrom P-450 2C9 - dane z badania klinicznego, w którym porównano klopidogrel i kwas acetylosalicylowy u pacjentów z ryzykiem wystąpienia epizodów niedokrwiennych wskazują, że fenytoina i tolbutamid mogą być bezpiecznie podawane jednocześnie z klopidogrelem.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i osoby w podeszłym wieku: 75 mg raz na dobę niezależnie od posiłków. U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym bez uniesienia odcinka ST (niestabilna dławica piersiowa lub zawał mięśnia sercowego bez załamka Q), leczenie klopidogrelem należy rozpocząć od pojedynczej dawki obciążającej 300 mg i następnie kontynuować dawką 75 mg raz na dobę (w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym w dawce 75-325 mg na dobę). Ponieważ większe dawki kwasu acetylosalicylowego były związane z większym ryzykiem krwawienia, zaleca się, aby dawka kwasu acetylosalicylowego nie była większa niż 100 mg/dobę. Optymalny okres leczenia nie został wyraźnie ustalony. Dane z badań klinicznych potwierdzają stosowanie do 12 miesięcy, a maksymalne działanie obserwowano po 3 miesiącach.