Apo-Indap, 2,5 mg, tabletki powlekane, 30 szt., butel.

Odpłatność

Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.

Skład

1 tabl. powl. zawiera 2,5 mg indapamidu.

Działanie

Sulfonamid o działaniu podobnym do tiazydowych leków moczopędnych. Mechanizm działania indapamidu nie został do końca wyjaśniony. Przypuszcza się, że działa przede wszystkim na zwoje cewki dalszej nefronów znajdujących się w korze nerek oraz w kanalikach dalszych. Zwiększa wydalanie jonów sodu, potasu, magnezu, chlorkowych i wody w wyniku hamowania transportu jonów sodu przez kanaliki nerkowe. Zmniejsza objętość płynów pozakomórkowych oraz opór obwodowy w następstwie utraty jonów sodu lub sprzężonej reakcji autoregulacji w układzie naczyniowym. Blokuje kanały wapniowe w mięśniach gładkich tętniczek, powodując ich rozkurczenie. Stosowany u pacjentów z nadciśnieniem nie wykazuje znaczącego działania inotropowego lub chronotropowego na mięsień sercowy. Indapamid ma nieznaczny lub nie ma w ogóle wpływu na pojemność minutową serca. Po podaniu doustnym szybko i całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. Pokarm oraz leki zobojętniające kwas solny nie mają wpływu na jego wchłanianie. Maksymalne stężenie we krwi występuje po 2 h od podania. Łatwo przenika do wielu tkanek. Jest bardzo łatwo i odwracalnie wychwytywany przez erytrocyty. Wiąże się z białkami osocza w 71-79%. Jest metabolizowany w wątrobie. 60-70% przyjętej dawki jest wydalane z moczem, 16-23% - z kałem. T0,5 wynosi 14-18 h.

Wskazania

Nadciśnienie tętnicze (monoterapia lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na indapamid, sulfonamidy lub pozostałe składniki preparatu. Ciężka niewydolność nerek, bezmocz. Ciężka niewydolność wątroby, encefalopatia wątrobowa. Hipokaliemia.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej, niemiarowością lub niewydolnością serca, niewydolnością wątroby lub nerek lub będących na diecie bezsolnej oraz u osób w podeszłym wieku. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku u dzieci.

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Bezpieczeństwo stosowania w ciąży - kat. B. Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Najsilniejszym działaniem niepożądanym są zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej: hipokaliemia, hipochloremia, hiponatremia. Występują także działania ze strony: o.u.n. (astenia, ból i zawroty głowy, rzadziej senność, bezsenność, osłabienie, letarg, niewyraźne widzenie); układu pokarmowego (nudności, zaburzenia łaknienia, suchość błon śluzowych jamy ustnej, ból żołądka, wymioty, biegunka, zaparcie); układu sercowo-naczyniowego (hipotonia ortostatyczna, tachykardia, zaburzenia EKG); układu moczowo-płciowego (zaburzenia libido, niemoc płciowa, wielomocz); skóry (wysypka, świąd) oraz skaza moczanowa, szumy uszne, złe samopoczucie, znużenie, nadmierne pocenie. Ponadto mogą wystąpić: zwiększenie stężenia kwasu moczowego, glikozy, azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi. Rzadko: zespół Stevens-Johnsona, wysypka pęcherzowa, nadwrażliwość na światło, uogólnione zapalenie skóry, plamica.

Interakcje

Indapamidu nie należy podawać jednocześnie z lekami powodującymi wydłużenie odcinka QT (astemizol, bepridil, halofantryna, pentamidyna, terfenadyna, winkamina, erytromycyna podawana dożylnie) - indapamid zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca. Leki powodujące hipokaliemię (amfoterycyna B, kortykosteroidy podawane ogólnie, leki przeczyszczające osmotycznie czynne) mogą zwiększać ryzyko wystąpienia hipokaliemii (należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu). Glikozydy naparstnicy: nasilenie toksyczności glikozydów naparstnicy, szczególnie w przypadku występowania hipokaliemii wywołanej przez indapamid. Leki z grupy NLPZ mogą zmniejszać działanie hipotensyjne indapamidu (wymagana ostrożność podczas jednoczesnego stosowania). Podanie leków moczopędnych oszczędzających potas (amilorid, spironolakton, triamteren) z indapamidem nie wyklucza możliwości wystąpienia hipokaliemii, a u pacjentów z niewydolnością nerek lub cukrzycą nasileniu ulega ryzyko hiperkaliemii. Leki przeciwarytmiczne (chinidyna, dizopiramid, amiodaron, bretylium, sotalol) zwiększają ryzyko wystąpienia zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca u pacjentów z hipokaliemią. Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne nasilają działanie hipotensyjne indapamidu i zwiększają ryzyko wystąpienia hipotonii ortostatycznej. Indapamid zwiększa stężenie litu we krwi, nasilając jego toksyczność - nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków. Indapamid może zwiększać działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.

Dawkowanie

Doustnie. Zazwyczaj 2,5 mg raz na dobę, najlepiej rano. Jeśli dawka ta nie jest skuteczna należy rozważyć jednoczesne zastosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych (np. blokujące receptory adrenergiczne typu , inhibitory konwertazy angiotensyny, metyldopa, klonidyna). W początkowym okresie zaleca się zmniejszenie o 50% dawki leku przeciwnadciśnieniowego, który jest podawany jednocześnie z indapamidem.