Aclotin, 250 mg, tabletki powlekane, 20 szt, blister

Odpłatność

Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.

Skład

1 tabl. powl. zawiera 250 mg chlorowodorku tyklopidyny.

Działanie

Tyklopidyna hamuje agregację płytek krwi i uwalnianie płytkowych czynników krzepnięcia, zapobiegając tworzeniu się zakrzepów tętniczych i żylnych. Mechanizm jej działania polega na zahamowaniu zależnej od ADP aktywacji płytek krwi oraz na zablokowaniu łączenia się fibrynogenu z receptorem glikoproteinowym (IIb i IIIa) płytki. W ten sposób tyklopidyna uniemożliwia agregację płytek krwi, wydłuża czas krwawienia oraz zmniejsza lepkość krwi. Nie wpływa na aktywność układu cyklooksygenazy, syntezę i aktywność fosfodiesterazy ani płytkowego cAMP. Po podaniu doustnym tyklopidyna wchłania się szybko i prawie całkowicie z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi po jednorazowym przyjęciu dawki 250 mg występuje po około 2 h od podania. W 98% wiąże się z białkami osocza, a jej metabolity - w 40-50%. Jest metabolizowana w wątrobie (do co najmniej 20 metabolitów) i wydalana z moczem (60%) oraz z kałem (25%), głównie w postaci metabolitów. Okres półtrwania po podaniu pojedynczej dawki (250 mg) wynosi 8-12 h; w stanie równowagi ulega wydłużeniu do 4-5 dni. Zahamowanie agregacji płytek występuje po około 2 dniach stosowania leku w dawce 250 mg 2 razy na dobę, osiąga poziom klinicznie istotny 2 dni później, a maksimum po 8-11 dniach stosowania preparat. U większości pacjentów czas krwawienia powraca do wartości początkowych po 1-2 tyg. od chwili przerwania stosowania leku.

Wskazania

Zapobieganie zakrzepicy tętnic (udary mózgowe, zawał mięśnia sercowego, zgon z przyczyn naczyniowych) u pacjentów po pierwszym udarze niedokrwiennym w przebiegu miażdżycy (badania kliniczne wykazały nieznacznie większą skuteczność tyklopidyny w porównaniu z kwasem acetylosalicylowym w profilaktyce wtórnej powikłań zakrzepowych; ze względu na zdarzenia niepożądane, które mogą wystąpić podczas leczenia tyklopidyną, należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka). Zapobieganie poważnym zdarzeniom niedokrwiennym, szczególnie ze strony naczyń wieńcowych, u pacjentów z miażdżycą zarostową tętnic kończyn dolnych w fazie chromania przestankowego. Zapobieganie zakrzepicy przetok tętniczo-żylnych u pacjentów, u których stosowana jest przewlekła hemodializa. W skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym - w zapobieganiu podostrej zakrzepicy endoprotezy naczyń wieńcowych (stentu).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na tyklopidynę lub pozostałe składniki preparatu. Skazy krwotoczne. Choroby mogące powodować krwawienia (np. wrzód żołądka lub dwunastnicy). Ostre krwotoczne udary mózgowe. Choroby krwi przebiegające z wydłużeniem czasu krwawienia. Leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia w wywiadzie.

Środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niewydolnością wątroby lub ciężką niewydolnością nerek. Ponieważ stosowanie leku związane jest z ryzykiem wystąpienia ostrej neutropenii lub agranulocytozy, tyklopidyna powinna być zarezerwowana dla pacjentów, u których występuje nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy lub brak jest skutecznej reakcji na kwas acetylosalicylowy. Brak badań potwierdzających skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku u dzieci do 18 lat - nie zaleca się stosowania w tej grupie wiekowej.

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Nie stwierdzono, czy tyklopidyna jest wydzielana do mleka matki, dlatego nie zaleca się stosowania leku u karmiących matek.

Działania niepożądane

Do najpoważniejszych działań niepożądanych należą zaburzenia hematologiczne: neutropenia, trombocytopenia, agranulocytoza, rzadko pancytopenia i plamica małopłytkowa. Mogą także wystąpić powikłania krwotoczne: podbiegnięcia krwawe na skórze, krwawienia z nosa, krwiomocz, krwawienia pooperacyjne. Objawy te zwykle ustępują w ciągu 1-2 tyg. po odstawieniu leku, chociaż opisywano pojedyncze przypadki zgonu wskutek tych działań niepożądanych. W trakcie leczenia mogą wystąpić również zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwłaszcza biegunka i nudności na początku leczenia (w większości przypadków łagodne i rzadko zmuszające do przerwania leczenia). Niekiedy mogą wystąpić pokrzywka, wysypka skórna i świąd. Obserwowano także zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, aminotransferaz oraz zwiększenie stężenia cholesterolu i triglicerydów we krwi. Opisywano nieliczne przypadki zapalenia wątroby i żółtaczki zastoinowej w ciągu pierwszych miesięcy leczenia.

Interakcje

Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania tyklopidyny z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, heparyną, lekami fibrynolitycznymi, kwasem acetylosalicylowym, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi i innymi lekami hamującymi agregację płytek krwi, monitorując parametry krzepnięcia krwi oraz obraz krwi obwodowej. Tyklopidyna nieznacznie zmniejsza stężenie digoksyny we krwi, zwiększa natomiast stężenie teofiliny - podczas jednoczesnego przyjmowania tych leków może być konieczna zmiana ich dawkowania. Leki zobojętniające kwas solny zmniejszają stężenie tyklopidyny we krwi. Należy zachować ostrożność, stosując tyklopidynę równocześnie z lekami metabolizowanymi w wątrobie przez enzymy mikrosomalne oraz z propranololem, fenytoiną i kortykosteroidami.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: zazwyczaj 250 mg 2 razy na dobę, z posiłkami. W zapobieganiu podostrej zakrzepicy stentu po zabiegu wszczepienia stentu do tętnicy wieńcowej: 250 mg 2 razy na dobę jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym (100-325 mg na dobę). U pacjentów z niewydolnością wątroby lub ciężką niewydolnością nerek może być konieczne zmniejszenie dawki leku.