Isoptin SR-E 240, 240mg, tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu, 20 szt.

Odpłatność

Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.

Skład

1 tabl. zawiera 40 mg lub 80 mg chlorowodorku werapamilu. 1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 120 mg lub 240 mg chlorowodorku werapamilu.

Działanie

Antagonista wapnia, hamujący przezbłonowy napływ jonów wapnia do komórek mięśnia serca i komórek mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do zwolnienia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zmniejszenia pracy oraz zapotrzebowania mięśnia serca w tlen, do rozszerzenia naczyń, zmniejszenia oporu obwodowego. Rozszerza również naczynia wieńcowe. Działa skutecznie w nadkomorowych zaburzeniach rytmu (częstoskurcz nadkomorowy, migotanie i trzepotanie przedsionków z szybką czynnością komór, przedwczesne pobudzenia nadkomorowe), w tym w arytmiach spowodowanych niedokrwieniem mięśnia serca. Należy do klasy IV leków przeciwarytmicznych - hamuje narastanie i skraca czas trwania potencjału czynnościowego w komórkach układu bodźcoprzewodzącego. Obniża ciśnienie krwi skurczowe i rozkurczowe. Nie jest skuteczny w zaburzeniach rytmu spowodowanych zespołem preekscytacji - wpływ na przewodzenie przez drogę dodatkową i pęczek Hisa jest niewielki. Po podaniu doustnym ponad 90% dawki leku wchłania się z przewodu pokarmowego. Wiąże się z białkami osocza w około 90%. Jest metabolizowany w wątrobie do N- i O-dealkilowych pochodnych. Lek i jego metabolity są wydalane głównie z moczem, z tego 3-4 % - w postaci nie zmienionej. W ciągu 24 h jest wydalane z moczem około 50% podanej dawki, w ciągu 48 h - 55-60% i w ciągu 5 dni od podania - 70%. Z kałem jest wydalane do 16% podanej dawki. T0,5 po jednorazowym podaniu dożylnym lub doustnym wynosi odpowiednio 3-7 h; po wielokrotnym podawaniu wartości ulegają wydłużeniu. Lek przenika przez barierę łożyska i do mleka matki.

Wskazania

Profilaktycznie i leczniczo w stanach niewystarczającego zaopatrzenia mięśnia sercowego w tlen (choroba wieńcowa serca): przewlekła stabilna dusznica bolesna (klasyczna dusznica wysiłkowa), dusznica spoczynkowa, włącznie z naczynioskurczową (dusznica Printzmetala), niestabilna dusznica bolesna (postępująca dusznica przedzawałowa), dusznica bolesna po przebytym zawale serca. Nadciśnienie tętnicze. Zaburzenia rytmu serca, takie jak nadkomorowy częstoskurcz napadowy, migotanie i trzepotanie przedsionków z szybką czynnością komór z wyłączeniem zespołu WPW.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na werapamil lub pozostałe składniki preparatu. Niewyrównana niewydolność serca. Wstrząs kardiogenny. Świeży powikłany zawał mięśnia sercowego (z bradykardią, hipotonią, niewydolnością lewokomorową). Ciężkie zaburzenia przewodzenia: blok przedsionkowo-komorowy II i III , zespół chorego węzła zatokowego, trzepotanie lub migotanie przedsionków przy równoczesnym występowaniu zespołów preekscytacji (np. zespół WPW). Bradykardia. Niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mm Hg). Równoczesne dożylne stosowanie leków -adrenergicznych. Preparatu nie należy stosować jednocześnie z sokiem grejpfrutowym. Ostrożnie stosować w bloku przedsionkowo-komorowym I , kardiomiopatii przerostowej, zaburzeniach czynności wątroby lub nerek oraz u osób w podeszłym wieku. W ciąży (szczególnie w I trymestrze) oraz w okresie karmienia piersią lek może być stosowany jedynie w przypadkach, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub karmionego dziecka.

Działania niepożądane

Niekiedy mogą wystąpić zaparcia, ból i zawroty głowy, nudności, obrzęki obwodowe, szczególnie okolicy kostek, hipotonia ortostatyczna, nasilenie objawów niewydolności krążenia, uczucie zmęczenia lub duszności, bradykardia poniżej 50/min., blok przedsionkowo-komorowy, skórne odczyny alergiczne, w pojedynczych przypadkach pokrzywka, erytrodermia, zespół Stevensa-Johnsona, zaczerwienienie twarzy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, fosfatazy alkalicznej oraz zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi. W wyjątkowych przypadkach obserwowano odwracalny przerost dziąseł, u starszych pacjentów, po długotrwałym leczeniu wyjątkowo odwracalną ginekomastię i zwiększenie stężenia prolaktyny.

Interakcje

Nasila działanie -blokerów - wzrasta prawdopodobieństwo wystąpienia bradykardii, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, hipotonii, niewydolności krążenia, nasila działanie leków hipotensyjnych, innych leków przeciwarytmicznych: przy stosowaniu z disopyramidem może zostać spotęgowany efekt inotropowo ujemny - disopyramid można zastosować 48 h przed lub 24 h po podaniu werapamilu, z chinidyną może spowodować hipotensję, równoczesne przyjmowanie glikozydów naparstnicy wymaga znacznej ostrożności - stosowanie werapamilu powoduje zwiększenie stężenia naparstnicy we krwi. Amiodaron nasila działanie werapamilu. Werapamil może spowodować również zwiększenie stężenia karbamazepiny i teofilliny, zmniejszenie stężenia i nasilenie neurotoksycznych działań niepożądanych soli litu. Werapamil powoduje zwiększenie stężenia cyklosporyny we krwi, rifampicyna zmniejsza biodostępność werapamilu, podczas równoczesnego leczenia fenobarbitalem zwiększa się klirens werapamilu. Werapamil może nasilić działanie preparatów blokujących przewodzenie nerwowo-mięśniowe, używanych w anestezji. Sole wapnia podane dożylnie osłabiają lub neutralizują działanie werapamilu.

Dawkowanie

Doustnie, indywidualnie. Tabletki 40 mg i 80 mg. Dorośli: najczęściej 40-80 mg 3-4 razy dziennie. W razie konieczności podawania większych dawek zaleca się stosowanie preparatu Isoptin SR 120 mg lub 240 mg. W leczeniu długotrwałym nie należy przekraczać dobowej dawki 480 mg. Dzieci do 6 r.ż. - 40 mg 2-3 razy dziennie; dzieci w wieku szkolnym - 40-120 mg 2-3 razy dziennie (maksymalnie 360 mg dziennie).Tabletki o przedłużonym uwalnianiu 120 mg i 240 mg. Zazwyczaj stosuje się 120-240 mg co 12 h. W leczeniu długotrwałym nie należy przekraczać dawki 480 mg/dobę. U dzieci oraz dorosłych wymagających mniejszych dawek zaleca się stosowanie tabletek zawierających mniejszą dawkę - Isoptin 40 mg.U pacjentów z upośledzoną czynnością wątroby leczenie należy rozpocząć od mniejszych dawek (np. u pacjentów z marskością wątroby początkowo 40 mg 2-3 razy dziennie).Tabletki należy połykać bez rozgryzania, w trakcie lub bezpośrednio po posiłku z niewielką ilością płynu.