Naproxen, 250 mg, tabletki, 50 szt.

Odpłatność

Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.

Skład

1 tabl. zawiera 250 mg lub 500 mg naproksenu.

Działanie

Pochodna kwasu propionowego o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym. Wpływa na układ enzymatyczny cyklooksygenazy, hamuje biosyntezę i transport prostaglandyn, hamuje aktywność lizosomów i stabilizuje błony lizosomalne. Wpływa hamująco na interleukinę-1, normalizuje wytwarzanie glikozaminoglikanu, niszczy wolne rodniki. Po podaniu doustnym szybko i całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego (biodostępność 94%), osiągając maksymalne stężenie we krwi po około 1 h. W 100% wiąże się z białkami osocza. Ponad 90% leku wydalane jest z moczem, głównie w postaci glukuronianu (około 60%), około 10% - w postaci nie zmienionej, pozostała część jako metabolity. T0,5 wynosi około 14-24 h. Zmniejsza agregację płytek krwi (wydłuża czas krwawienia); przenika przez barierę łożyska i do mleka matki. Wolno penetruje do jam stawowych, osiągając tam stężenie wyższe od stężenia we krwi. Okres półtrwania w mazi stawowej wynosi około 24 h.

Wskazania

Reumatoidalne zapalenie stawów, zwyrodnienia stawów, młodzieńcze zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ostre i przewlekłe stany zapalne kości i tkanek miękkich, urazy tkanek miękkich, napady dny. Łagodzenie bólów o niewielkim lub średnim natężeniu towarzyszące powyższym chorobom; bolesne miesiączkowanie. U dzieci poniżej 16 r.ż. lek może być stosowany jedynie w młodzieńczym zapaleniu stawów.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na naproksen oraz na inne leki z grupy NLPZ. Czynna choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy; III trymestr ciąży. Nie stosować u pacjentów, u których kwas acetylosalicylowy, jego pochodne lub inne NLPZ wywoływały napady astmy, nieżyt żołądka, katar. Należy zachować ostrożność u chorych z upośledzeniem czynności nerek, chorobą wrzodową w wywiadzie, nadużywających alkoholu, palących tytoń. Przed planowanym długotrwałym stosowaniem leku - skontrolować czynność nerek i wątroby (zwłaszcza u chorych z obciążającym wywiadem, niewydolnością mięśnia sercowego). Ostrożnie stosować w I i II trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Lek może powodować dolegliwości dotyczące przewodu pokarmowego: zanik łaknienia, zgagę, nudności, wymioty, bóle brzucha, nudności, zaparcia, biegunkę, zapalenie jamy ustnej, wzmożone pragnienie. Sporadycznie - krwawienia z przewodu pokarmowego, uczynnienie choroby wrzodowej, zapalenie okrężnicy, zapalenie wątroby, żółtaczkę. Ze strony o.u.n.: drgawki, zaburzenia koncentracji, depresja, złe samopoczucie, osłabienie siły mięśni, ból i zawroty głowy, zaburzenia widzenia, zaburzenia snu, szum w uszach. W zakresie układu krążenia: obrzęki, duszność, przyspieszenie akcji serca, zmiany w obrazie morfologicznym krwi (granulocytopenię, trombocytopenię, niedokrwistość hemolityczną lub aplastyczną). Może wystąpić upośledzenie czynności nerek (zapalenie kłębuszków, krwiomocz, zapalenie śródmiąższowe, zespół nerczycowy, niewydolność nerek), objawy dermatologiczne (świąd, zaczerwienienie skóry, pokrzywka, łysienie, wylewy podskórne, martwica naskórka z nadwrażliwością na światło, rumień wielopostaciowy).

Interakcje

Naproksen nasila działanie kwasu acetylosalicylowego, fenytoiny, hydantoiny, sulfonamidów, leków przeciwcukrzycowych i przeciwzakrzepowych; osłabia działanie hipotensyjne propranololu i innych leków blokujących receptory -adrenergiczne; może zmniejszyć lub zahamować działanie moczopędne furosemidu. Dzięki silnemu wiązaniu się z białkami osocza istnieje możliwość wypierania z powiązań z białkami innych leków i wpływ na ich działanie (zwiększa stężenie litu, digoksyny i fenytoiny we krwi, z diuretykami oszczędzającymi potas może wywołać hiperkaliemię, nasila działanie toksyczne metotreksatu, zwiększa stężenie we krwi innych leków NLPZ). Jednoczesne stosowanie glikokortykosteroidów i innych leków NLPZ zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Stosowany łącznie z inhibitorami konwertazy angiotensyny nasila ryzyko upośledzenia czynności nerek. Tlenek i wodorotlenek magnezowy, wodorotlenek glinowy, ranitydyna, sukralfat zmniejszają wchłanianie leku; wodorowęglan sodowy zwiększa stężenie naproksenu we krwi, probenecid zwiększa stężenie naproksenu we krwi i wydłuża okres półtrwania. Przyjmowanie naproksenu może wpływać na oznaczenie stężeń pochodnych kwasu indolooctowego w moczu.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. W RZSK, ZZSK - zalecana dawka początkowa (wysycająca) 750-1000 mg jednorazowo, następnie 250-500 mg co 12 h; krótkotrwale, w stanach ostrych, pod nadzorem lekarza można stosować 750-1000 mg na dobę w dawkach podzielonych. W napadzie dny - początkowo 750 mg, następnie 250 mg co 8 h aż do ustąpienia bólu. W bolesnym miesiączkowaniu, bólach i urazach tkanek miękkich - dawka początkowa 500 mg, następnie w razie potrzeby 250 mg co 6-8 h. Dzieci powyżej 5 r.ż. i m.c. powyżej 20 kg: zalecana dawka dobowa wynosi 10 mg/kg m.c. w 2 dawkach co 12 h. Lek przyjmować w czasie posiłku lub z mlekiem.