Systen Conti 50mcg+170mcg/24h plaster TTS 8szt

Opakowanie

8szt

Odpłatność

Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.

Skład

1 plaster zawiera 3,2 mg zmikronizowanego estradiolu w postaci półwodzianu (co odpowiada 3,1 mg estradiolu) i 11,2 mg zmikronizowanego octanu noretisteronu (co odpowiada 9,82 mg noretisteronu). W ciągu 24 h uwalnia się 50 g estradiolu i 170 g octanu noretisteronu.

Działanie

Preparat złożony, zawierający naturalny hormon żeński - 17 -estradiol oraz gestagenną pochodną 19-nortestosteronu - noretisteron, w postaci plastrów do stosowania przezskórnego. Skutecznie wyrównuje niedobory hormonalne u kobiet po menopauzie. Estradiol w dawce 50 g na dobę zapobiega pomenopauzalnej utracie masy kostnej. Zmniejsza uderzenia gorąca, poprawia wskaźnik objawów menopauzalnych Kuppermana oraz obraz cytologii pochwy. Przezskórna droga podania nie powoduje stymulacji syntezy białek w wątrobie, a przez to brak jest wpływu na stężenie występujących w osoczu substratów reniny, globuliny wiążącej hormony tarczycy, globuliny wiążącej hormony płciowe oraz globuliny wiążącej kortyzol. Prawdopodobnie brak również wpływu na czynniki krzepnięcia. Przezskórne podanie octanu noretysteronu zapobiega zależnej od estrogenu proliferacji błony śluzowej macicy. Średnie maksymalne stężenie estradiolu wynosi 41 pg/ml; T0,5 po odklejeniu plastra wynosi 6,6 h; średni wskaźnik stężeń estradiolu do estrolu we krwi w okresie stosownia plastra wynosi 0,93.Średnie maksymalne stężenie noretysteronu wynosi 141-224 pg/ml; T0,5 po odklejeniu plastra wynosi 15 h.

Wskazania

Objawy wywołane niedoborem estrogenów związane z menopauzą: zaburzenia naczynioruchowe (uderzenia gorąca i napadowe zaczerwienienia twarzy) i zmiany zanikowe w obrębie układu moczowo-płciowego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Nowotwory złośliwe piersi, narządów płciowych i inne nowotwory zależne od estrogenów. Krwawienia z dróg rodnych o nieznanej etiologii. Ciąża i okres karmienia piersią. Ciężka niewydolność wątroby lub nerek. Czynne zakrzepowe zapalenie żył lub choroby zakrzepowo-zatorowe.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentek z migreną lub silnymi bólami głowy, nadciśnieniem, zaburzeniami czynności serca, toczniem rumieniowatym układowym, padaczką, cukrzycą, żółtaczką cholestatyczną w wywiadzie, zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, endometriozą, mięśniakiem gładkokomórkowym, mastopatią lub rakiem piersi w wywiadzie rodzinnym. U kobiet, które były poddane histerektomii z powodu endometriozy, szczególnie jeśli wiadomo, że pozostały ogniska endometriozy, preparat należy stosować łącznie z progestagenem. Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia raka piersi u kobiet po menopauzie stosujących długotrwale HTZ w postaci estrogenów lub estrogenów w skojarzeniu z progestagenami. Podczas terapii zwiększa się ryzyko wystąpienia zakrzepów i zatorów w układzie żylnym, zwłaszcza w pierwszym roku stosowania. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentek przyjmujących leki antykoagulacyjne. W przypadku, gdy planowane jest długotrwałe unieruchomienie po leczeniu operacyjnym (dotyczy to zwłaszcza zabiegów w obrębie jamy brzusznej lub z zakresu ortopedii kończyn dolnych), należy rozważyć przejściowe przerwanie stosowania preparatu 4-6 tyg. przed zabiegiem. W razie wystąpienia żylnych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych należy przerwać stosowanie preparatu.

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Najczęściej: krwawienia z macicy, głównie podczas pierwszego miesiąca stosowania. Często: zwiększenie masy ciała, spadek popędu płciowego, ból głowy, migrena, parestezje, nadciśnienie tętnicze, nudności, świąd, uogólniony i zlokalizowany ból, bolesność piersi, bolesne miesiączkowanie (w tym ból w podbrzuszu), upławy, rumień i obrzęki z podrażnienie w miejscu naklejenia plastra. Niezbyt często: rak piersi, włókniakomięśniaki macicy, polipy błony śluzowej macicy, nasilenie niedokrwistości, depresja, zaburzenia nastroju, zachowania antyspołeczne, drażliwość, bezsenność, żylakowatość żylna, duszność, ból w nadbrzuszu, nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych, wysypka, nasilenie przebiegu łuszczycy, hirsutyzm, zespół napięcia przedmiesiączkowego, obecność płynu w macicy, reakcje nadwrażliwości. Rzadko: żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, kontaktowe zapalenie skóry, przemijająca pozapalna pigmentacja i wyprysk.

Interakcje

Barbiturany, pochodne hydantoiny, karbamazepina, meprobamat, fenylbutazon, rifampicyna, ryfabutyna i niektóre nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (np. newirapina i efawirez), preparaty dziurawca zwyczajnego, mogą osłabiać działanie estrogenów.

Dawkowanie

Zewnętrznie. Po usunięciu folii ochronnej plaster nakleja się na czystą, suchą, zdrową i nieuszkodzoną skórę tułowia, poniżej talii (nie stosować na piersi lub w ich okolicy). Plastry należy zmieniać co 3-4 dni. W przypadku oklejenia się plastra należy natychmiast założyć nowy, zachowując jednak dotychczasowy termin zmiany plastra. Leczenie powinno być kontynuowane tak długo, jak długo korzyści płynące ze złagodzenia ciężkich objawów przewyższają ryzyko wynikające ze stosowania HTZ.