Enazil 10 10 mg tabletki 30 szt

Opakowanie

30 szt

Odpłatność

Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.

Skład

1 tabl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg maleinianu enalaprilu.

Działanie

Maleinian enalaprylu jest prolekiem, który w czasie hydrolizy przekształca się w biologicznie czynny enalaprilat - wysoce specyficzny i selektywny inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę. Enalaprylat działa na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Zmniejszenie ciśnienia krwi po podaniu inhibitorów ACE jest spowodowane zahamowaniem wytwarzania aniotensyny II, która wywołuje silny skurcz naczyń krwionośnych w układzie krążenia i w nerkach. Rozszerzenie naczyń po zastosowaniu enalaprylu nie powoduje odruchowej tachykardii i zmniejszenia objętości wyrzutowej serca. Rezultatem przeciwproliferacyjnego działania enalaprylu jest zmniejszenie przerostu zarówno lewej komory, jak i mięśni gładkich ścian naczyń oraz zwiększenie ich elastyczności. Enalapryl przenika przez barierę łożyska, w śladowych ilościach wydzielany jest do mleka matki. Po podaniu doustnym enalapryl dobrze i szybko wchłania się z przewodu pokarmowego (w 60-70%), maksymalne stężenie we krwi występuje po 1 h od podania. Obecność pokarmu nie wpływa na szybkość i stopień absorpcji. Maksymalne stężenie właściwej substancji czynnej - enalaprylatu występuje po 3-4 h od podania leku. Enalaprilat jest wydalany głównie z moczem. T0,5 wynosi 11 h, a u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek jest wydłużony.

Wskazania

Leczenie nadciśnienia pierwotnego wszystkich stopni w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, szczególnie z lekami moczopędnymi z grupy tiazydów. Leczenie nadciśnienia naczyniowo-nerkowego. Leczenie objawowej zastoinowej niewydolności serca w skojarzeniu z lekami moczopędnymi nie oszczędzającymi potasu i/lub, jeśli jest to wskazane, z glikozydami naparstnicy. Zapobieganie wystąpieniu objawowej niewydolności serca u pacjentów z zaburzeniem czynności lewej komory serca. Zapobieganie niedokrwieniu serca spowodowanemu niewydolnością tętnic wieńcowych u pacjentów z zaburzeniem czynności lewej komory serca.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na enalapryl lub pozostałe składniki preparatu. Obrzęk naczynioruchowy związany z leczeniem inhibitorami konwertazy angiotensyny. Obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki. Zwężenie aorty, zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa i inne zaburzenia utrudniające odpływ krwi z lewej komory serca. Pierwotny hiperaldosteronizm. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Hiperkaliemia. Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować w niewydolności nerek (wymagana modyfikacja dawki), u pacjentów z niedoborami wodno-elektrolitowymi (np. w trakcie stosowania leków moczopędnych, diety ubogosolnej, wymiotów, biegunki lub po dializach), w przypadku klinicznie istotnego białkomoczu ( 1,0 g/dobę), w schorzeniach immunologicznych oraz u osób w podeszłym wieku. U pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym lub znieczuleniu ogólnemu może wystąpić hipotonia, której należy zapobiegać, zwiększając objętość krwi krążącej. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii, ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą oraz jednocześnie przyjmujących leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty potasu lub substytuty soli kuchennej zawierające potas. Nie należy stosować ACE-I u pacjentów dializowanych lub poddawanych hemofiltracji przy użyciu dializatorów z błonami o wysokiej przepuszczalności ze względu na ryzyko wstrząsu anafilaktycznego. U pacjentów odczulanych przeciw jadowi owadów błonkoskrzydłych lub poddawanych LDL aferezie przy użyciu siarczanu dekstranu zaleca się czasowe przerwanie podawania preparatu ze względu na ryzyko wystąpienia zagrażających życiu reakcji anafilaktoidalnych. Nie określono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci.

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Bezpieczeństwo stosowania w ciąży (wg FDA) - I trymestr - kat. C, II i III trymestr - kat. D. Nie należy stosować preparatu w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym leczone enalaprylem powinny stosować skuteczną antykoncepcję. Stosowanie leku w II i III trymestrze ciąży może być przyczyną uszkodzenia płodu lub wystąpienia wad wrodzonych (przykurcze kończyn, deformacja twarzoczaszki, hipotonia, bezmocz, niewydolność nerek, małowodzie). Kobiety leczone enalaprylem nie powinny karmić piersią.

Działania niepożądane

Mają umiarkowane nasilenie i rzadko są przyczyną odstawienia preparatu. Opisywano następujące działania niepożądane: ból w klatce piersiowej, uczucie nadmiernego osłabienia, bóle w jamie brzusznej, astenię, reakcje anafilaktyczne; hipotonię, hipotonię ortostatyczną, dławicę piersiową, zawał mięśnia sercowego, zator tętnicy płucnej, zaburzenia rytmu serca, uczucie kołatania serca, omdlenia, wystąpienie lub nasilenie zespołu Raynauda; biegunkę, nudności, wymioty, niedrożność jelit, zapalenie trzustki, zaparcia, zapalenie wątroby, zapalenie jamy ustnej, anoreksję, dyspepsję; nieznaczne zmniejszenie stężenia hemoglobiny i hematokrytu, rzadkie przypadki neutropenii, trombocytopenii, zahamowania czynności szpiku kostnego, agranulocytozy; zwiększenie stężenia mocznika, kreatyniny i bilirubiny we krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych; kurcze mięśni; ból i zawroty głowy, depresję, neuropatie obwodowe, zaburzenia snu, zaburzenia orientacji, nadmierną nerwowość; suchość błon śluzowych jamy ustnej, suchy kaszel, zapalenie oskrzeli, duszność, zapalenie płuc, ból gardła, chrypkę; zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevens-Johnsona, pokrzywkę, wysypkę skórną, rumień wielopostaciowy, pęcherzycę, łysienie; zaburzenia czynności nerek, skąpomocz; zaburzenia smaku i węchu, zaburzenia widzenia, szumy uszne, impotencję, bardzo rzadko - obrzęk naczynioruchowy.

Interakcje

Jednoczesne podawanie enalaprylu i innych leków przeciwnadciśnieniowych ( -adrenolitycznych, metyldopy, antagonistów wapnia, leków moczopędnych) nasila przeciwnadciśnieniowe działanie enalaprylu. Enalapryl stosowany w skojarzeniu z tiazydowymi lekami moczopędnymi zmniejsza częstość występowania i nasilenie hipokaliemii. Podawanie enalaprylu w skojarzeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (spironolakton, triamteren, amylorid), chlorkiem potasu i innymi preparatami zawierającymi potas może powodować ciężką hiperkaliemię, szczególnie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. W czasie podawania dużych dawek leków moczopędnych, szczególnie w leczeniu niewydolności mięśnia sercowego należy odpowiednio często kontrolować stężenie potasu we krwi. Podawanie enalaprylu jednocześnie z preparatami zawierającymi lit powoduje zwiększenie stężenia litu - należy kontrolować stężenie litu we krwi i odpowiednio dostosować jego dawkę. Allopurinol, leki cytostatyczne, kortykosteroidy podawane ogólnie, prokainamid, leki hamujące czynność układu odpornościowego stosowane jednocześnie z enalaprylem lub innymi ACE-I zwiększają ryzyko leukopenii. Inhibitory ACE mogą nasilać działanie leków przeciwcukrzycowych (insulina, doustne leki przeciwcukrzycowe), co może powodować hipoglikemię. Podczas jednoczesnego podawania inhibitorów ACE i leków przeciwpsychotycznych lub narkotycznych leków przeciwbólowych występuje zwiększone ryzyko niedociśnienia ortostatycznego. Leki zobojętniające kwas żołądkowy powodują zmniejszenie biodostępności inhibitorów ACE i osłabienie ich działania. Alkohol nasila przeciwnadciśnieniowe działanie enalaprylu. U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek leczonych lekami z grupy NLPZ jednoczesne podanie inhibitorów ACE może powodować nasilenie zaburzeń czynności nerek i hiperkaliemię. NLPZ (indometacyna, sulindak) mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie enalaprylu. Jednoczesne stosowanie cyklosporyny i ACE-I zwiększa ryzyko wystąpienia hiperperkaliemii.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Leczenie nadciśnienia pierwotnego i nadciśnienia naczyniowo-nerkowego: zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać do czasu wystąpienia oczekiwanych wartości ciśnienia tętniczego krwi. U większości pacjentów skuteczna dawka podtrzymująca wynosi 20-40 mg na dobę w 1-2 dawkach. Maksymalna dawka dobowa stosowana u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem tętniczym wynosi 40 mg. U pacjentów leczonych jednocześnie lekami moczopędnymi zalecana dawka początkowa wynosi 2,5-5 mg raz na dobę. 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia enalaprylem należy odstawić leki moczopędne. U pacjentów w podeszłym wieku zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę, następnie można stopniowo zwiększać dawkę. W każdym przypadku należy stosować najmniejszą dawkę skuteczną, dostosowując jej wielkość do wartości ciśnienia krwi.Leczenie objawowej zastoinowej niewydolności serca, zapobieganie wystąpieniu objawowej niewydolności serca u pacjentów z zaburzeniem czynności lewej komory serca, zapobieganie niedokrwieniu serca spowodowanemu niewydolnością tętnic wieńcowych u pacjentów z zaburzeniem czynności lewej komory serca: leczenie enalaprylem należy rozpocząć pod ścisłą kontrolą lekarską, a w przypadku ciężkiej niewydolności serca w szpitalu. Zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę, którą należy stopniowo, zwykle przez 2-4 tyg. zwiększać do czasu ustalenia dawki podtrzymującej, która u większości pacjentów wynosi 20 mg na dobę w 1-2 dawkach. U pacjentów bez ciężkiej niewydolności serca leczonych dużymi dawkami leków moczopędnych, z hipowolemią, hiponatremią, zaburzeniami czynności nerek, wcześniej występującym niedociśnieniem, pacjentów powyżej 70 lat lub leczonych dużymi dawkami leków rozszerzających naczynia krwionośne występuje zwiększone ryzyko objawowego niedociśnienia - w takich przypadkach zaleca się rozpoczęcie leczenia w szpitalu.U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę, należy stosować najmniejszą podtrzymującą dawkę skuteczną, powodującą oczekiwane zmniejszenie ciśnienia tętniczego lub zmniejszenie objawów niewydolności serca. Pacjentom hemodializowanym należy podawać odpowiednią dawkę leku po zabiegu hemodializy. U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek konieczne jest wydłużenie przerw między dawkami lub zmniejszenie dawki, w zależności od klirensu kreatyniny: klirens 10-30 ml/min - 2,5 mg na dobę, poniżej 10 ml/min - 2,5 mg w dni dializy.Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków.