Bisoratio 5 5 mg tabletki 30 szt

Opakowanie

30 szt

Odpłatność

Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.

Skład

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

Działanie

Lek hamujący aktywność receptorów adrenergicznych typu 1, głównie w sercu, nie wykazuje sympatykomimetycznej aktywności wewnętrznej. Mechanizm działania przeciwnadciśnieniowego nie jest dokładnie znany, wiadomo, że zmniejsza aktywność reniny w osoczu i pojemność wyrzutową serca. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca zablokowanie receptorów -adrenergicznych zwalnia czynność serca, zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, poprawia jego ukrwienie, zmniejszając częstość i nasilenie bólów dławicowych. Bisoprolol działa także miejscowo znieczulająco. Po podaniu doustnym bisoprolol całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. Biodostępność wynosi około 90%. Wiąże się z białkami osocza w około 30%. T0,5 wynosi 10-12 h. Jest wydalany w 50% w postaci nieaktywnych metabolitów z moczem, pozostałe 50% są wydalane z moczem w postaci nie zmienionej.

Wskazania

Nadciśnienie tętnicze (w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi). Choroba niedokrwienna serca, także stabilna dławica piersiowa.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na bisoprolol lub pozostałe składniki preparatu. Ostra niewydolność serca lub przewlekła niewyrównana niewydolność serca. Wstrząs kardiogenny. Blok przedsionkowo-komorowy II lub III z wyjątkiem pacjentów z wszczepionym rozrusznikiem serca. Zespół chorej zatoki. Blok zatokowo-przedsionkowy. Bradykardia z czynnością skurczową serca poniżej 60. Hipotonia (ciśnienie skurczowe krwi poniżej 100 mmHg). Ciężka astma oskrzelowa lub ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc. Ciężka niewydolność tętnic obwodowych oraz zespół Raynauda. Kwasica metaboliczna. Nie leczony chromochłonny guz rdzenia nadnerczy.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z wydłużonym odcinkiem P-R w zapisie EKG, z chorobą obturacyjną płuc lub astmą oskrzelową (także w wywiadzie rodzinnym), cukrzycą, nadczynnością tarczycy, blokiem przedsionkowo-komorowym I , dusznicą Prinzmetala, zaburzeniami krążenia obwodowego, łuszczycą oraz w niewydolności wątroby i nerek. U pacjentów z ciężką chorobą wieńcową należy szczególnie ostrożnie rozważyć stosunek korzyści i ryzyka związanych ze stosowaniem leku. U pacjentów z chromochłonnym guzem rdzenia nadnerczy lek można podawać po farmakologicznym zablokowaniu aktywności receptorów adrenergicznych typu . U pacjentów przyjmujących bisoprolol należy ostrożnie stosować wziewne środki stosowane w czasie znieczulenia ogólnego. Wskazana jest ostrożność przy podawaniu preparatu u pacjentów z ciężkimi reakcjami alergicznymi w wywiadzie. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży (brak badań z zastosowaniem leku w tej grupie wiekowej).

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Bisoprolol może zaburzać prawidłowy przebieg ciąży i/lub powodować zaburzenia u płodu lub noworodka. Leki -adrenolityczne zmniejszają przepływ krwi przez łożysko, co może powodować obumarcie płodu, poronienie lub przedwczesny poród. U płodu i noworodka bisoprolol może powodować hipoglikemię, bradykardię. Leku nie należy stosować u kobiet w ciąży z wyjątkiem sytuacji, gdy zastosowanie innego leczenia jest niemożliwe lub inne leczenie jest nieskuteczne. Leku nie należy stosować w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Częste: uczucie zimna lub drętwienia kończyn, choroba Raynauda, wystąpienie lub nasilenie chromania przestankowego; uczucie nadmiernego zmęczenia, ból i zawroty głowy; wymioty, nudności, biegunka, bóle brzucha, zaparcia. Niezbyt częste: osłabienie siły mięśni, kurcze mięśni, artropatia; bradykardia, zaburzenia przewodzenia, nasilenie niewydolności serca, hipotonia ortostatyczna; zaburzenia snu, depresja; skurcz oskrzeli u pacjentów z rozpoznana astmą oskrzelową w wywiadzie i u pacjentów z obturacyjną chorobą płuc. Rzadkie: koszmary senne, halucynacje; reakcje nadwrażliwości (świąd, zaczerwienienie, wysypka skórna); zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi, zapalenie wątroby; zwiększenie stężenia triglicerydów we krwi, hipoglikemia; zaburzenia potencji; upośledzenie słuchu, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa; zmniejszenie wydzielania łez. W pojedynczych przypadkach obserwowano zapalenie spojówek, nawroty łuszczycy, nasilenie jej objawów, wysypkę łuszczycopodobną, łysienie.

Interakcje

Bisoprolol nasila działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych. Jednoczesne stosowanie rezerpiny, -metyldopy, klonidyny może powodować znaczną bradykardię. U pacjentów jednocześnie leczonych klonidyną i bisoprololem, klonidynę należy odstawiać stopniowo przez kilka dni, zmniejszając jej dawki i po kilkudniowej przerwie w podawaniu bisoprololu. Bisoprolol należy stosować ostrożnie z lekami działającymi inotropowo ujemnie, zwalniającymi przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, antagonistami wapnia typu diltiazem, werapamil podawanymi doustnie i lekami przeciwarytmicznymi z grupy I (np. dizopiramid). Diltiazem i werapamil mogą nasilić objawy niewydolności serca. W czasie leczenia bisoprololem nie należy podawać dożylnie leków przeciwarytmicznych i antagonistów wapnia (diltiazem, werapamil). Ryfampicyna skraca okres półtrwania bisoprololu (nie jest konieczne zwiększanie dawki bisoprololu). Bisoprolol może nasilać hipoglikemizujące działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych. Inhibitory MAO (oprócz inhibitorów MAO-B) nasilają działanie przeciwnadciśnieniowe leków -adrenolitycznych. Bisoprolol może nasilać działanie leków przeciwarytmicznych należących do grupy III (np. amiodaron). Inne leki blokujące receptory adrenergiczne typu (także zawarte w kroplach do oczu) mogą nasilać działanie bisoprololu. Glikozydy naparstnicy mogą powodować lub nasilać bradykardię i wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Pochodne ergotaminy nasilają zaburzenia spowodowane niewydolnością tętnic obwodowych. Bisoprolol osłabia naczynioskurczowe działanie adrenaliny i innych leków sympatykomimetycznych. Leki sympatykomimetyczne osłabiają przeciwnadciśnieniowe działanie bisoprololu - może wystąpić konieczność zastosowania większych dawek adrenaliny w leczeniu reakcji anafilaktycznych. Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, barbiturany, pochodne fenotiazyny powodują nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego bisoprololu. Bisoprolol zwiększa ryzyko wystąpienia ostrych reakcji nadwrażliwości w przypadku stosowania kontrastowych preparatów radiologicznych zawierających jod. Meflokina zwiększa ryzyko wystąpienia bradykardii. Kortykosteroidy podawane ogólnie powodują osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego bisoprololu spowodowane zwiększeniem objętości krwi krążącej. Leki z grupy NLPZ powodują osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego bisoprololu poprzez zmniejszenie syntezy prostaglandyn rozszerzających naczynia krwionośne.

Dawkowanie

Doustnie: zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę i u niektórych pacjentów może być dawką skuteczną. W razie konieczności dawkę początkową należy stopniowo zwiększać. Najczęściej stosowana dawka podtrzymująca wynosi 10 mg raz na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg. W każdym przypadku należy stosować najmniejszą dawkę skuteczną.U pacjentów z niewielkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek nie ma konieczności dostosowywania dawki. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 20 ml/min) oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie należy przekraczać dawki 10 mg na dobę.