Enarenal, 5 mg, tabletki 30 szt.

Odpłatność

Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.

Skład

1 tabl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg maleinianu enalaprilu.

Działanie

Maleinian enalaprilu jest prolekiem, który po wchłonięciu z przewodu pokarmowego jest hydrolizowany do aktywnego metabolitu - enalaprilatu, który jest wysoce swoistnym, długo działającym ACE-I. Hamuje on przemianę angiotensyny I w angiotensynę II. Enalapril spowalnia rozkład bradykininy, która jest peptydem silnie rozszerzającym naczynia krwionośne. ACE-I, poprzez zmniejszenie stężenia angiotensyny II, powodują zmniejszenie aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, zmniejszenie oporu obwodowego, zmniejszenie aktywności układu współczulnego, co w rezultacie prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, przy czym częstość akcji serca i pojemność wyrzutowa serca zazwyczaj nie ulegają zmianie. U pacjentów z niewydolnością serca enalapril zmniejsza obciążenie wstępne (pre-load) i następcze serca (after-load), zmniejsza opór obwodowy, zmniejsza przerost lewej komory oraz zwiększa objętość wyrzutową serca. Poprawa parametrów hemodynamicznych prowadzi do złagodzenia objawów spowodowanych niewydolnością serca. Spowalnia rozwój choroby, zmniejsza częstość hospitalizacji i umieralność pacjentów z niewydolnością serca. Enalapril nie wpływa na przemianę węglowodanów i nie wywiera niekorzystnego wpływu na przemianę lipidów. Około 60% podanej dawki maleinianu enalaprilu wchłania się z przewodu pokarmowego; maksymalne stężenie we krwi występuje zwykle po około 1 h. Pokarm nie wpływa na wchłanianie leku. Stężenie maksymalne aktywnego metabolitu - enalaprilatu we krwi występuje zwykle po 3-4 h od podania. Około 50% enalaprilatu wiąże się z białkami osocza. Około 60% przyjętej dawki doustnej maleinianu enalaprilu jest wydalane z moczem (40% w formie enalaprilatu i 20% w formie enalaprilu); około 33% przyjętej dawki doustnej jest wydalane z kałem (27% w formie enalaprilatu i 6% w formie enalaprilu). Średni T0,5 enalaprilatu wynosi 11 h i jest dłuższy u pacjentów z niewydolnością nerek. Lek przenika przez barierę łożyska i do mleka matki.

Wskazania

Nadciśnienie tętnicze pierwotne i naczyniowo-nerkowe (w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, szczególnie moczopędnymi z grupy tiazydów). Niewydolność serca (łącznie z innymi lekami - moczopędnymi i glikozydami naparstnicy). Zapobieganie wystąpieniu objawów niewydolności serca u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory serca.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na enalapril lub pozostałe składniki preparatu. Ciąża. Obrzęk naczynioruchowy spowodowany leczeniem inhibitorami konwertazy angiotensyny w wywiadzie. Idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Stan po przeszczepieniu nerki.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością krążenia znacznego stopnia. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i niewydolnością tętnic mózgowych, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy zachować ostrożność u pacjentów z hemodynamicznie istotnym zwężeniem zastawki aorty lub innym zwężeniem drogi odpływu krwi z lewej komory, u pacjentów ze zwężeniem obustronnym tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki. U pacjentów z ciężką niewydolnością krążenia i hiponatremią lub zwiększonym stężeniem kreatyniny we krwi, leczenie należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą lekarską, np. w warunkach szpitalnych. Ze względu na ryzyko hiponatremii, ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej spowodowanymi np. stosowaniem leków moczopędnych, lub pozostających na diecie z ograniczeniem sodu, u pacjentów dializowanych oraz u pacjentów z biegunką lub wymiotami. Nie należy stosować ACE-I u pacjentów dializowanych przy użyciu błon wysokoprzepływowych ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktoidalnych. U pacjentów wymagających odczulenia jadem owadów błonkoskrzydłych zaleca się czasowe przerwanie podawania preparatu ze względu na ryzyko zagrażających życiu reakcji anafilaktoidalnych. U pacjentów poddawanych rozległym zabiegom chirurgicznym lub poddanych znieczuleniu ogólnemu może wystąpić niedociśnienie, które można wyrównać, zwiększając objętość krwi krążącej. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii, ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą oraz jednocześnie przyjmujących leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty potasu lub substytuty soli kuchennej zawierające potas. Preparatu nie należy podawać dzieciom (nie określono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w tej grupie wiekowej).

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Bezpieczeństwo stosowania w ciąży - I trymestr - kat. C, II i III trymestr - kat. D. Nie należy stosować preparatu w ciąży. Pacjentki w wieku rozrodczym przyjmujące enalapril powinny stosować skuteczną antykoncepcję. Stosowanie leku w II i III trymestrze ciąży może być przyczyną uszkodzenia lub chorób płodu i noworodka (hipotonia, bezmocz, niewydolność nerek, hipoplazja kości czaszki, małowodzie). Nie należy stosować preparatu u pacjentek karmiących piersią.

Działania niepożądane

Najczęściej występującym działaniem niepożądanym jest częściej występujący u kobiet kaszel (nasilony, uporczywy kaszel może być przyczyną odstawienia leku). Najczęściej występowały: nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, ból i zawroty głowy. Rzadko: uczucie nadmiernego zmęczenia, osłabienie, hipotonia ortostatyczna, omdlenia, nudności, biegunka, kurcze mięśni, wysypka. Rzadziej obserowano zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek i skąpomocz. Bardzo rzadko (0,5-1%) występowały: zawał serca, przejściowe ataki niedokrwienne lub udar mózgu u pacjentów z grup szczególnego ryzyka, bóle w klatce piersiowej, uczucie kołatania serca, zaburzenia rytmu, dławica piersiowa; niedrożność jelit, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, żółtaczka, niewydolność wątroby, wymioty, zaparcia, brak łaknienia, zapalenie jamy ustnej; neutropenia, trombocytopenia; depresja, dezorientacja, senność, bezsenność, parestezje; skurcz oskrzeli, duszność, astma, bóle gardła, chrypka; nadmierna potliwość, rumień wielopostaciowy, zespół Stevens-Johnsona, świąd, pokrzywka, łysienie, nadwrażliwość na światło; obrzęk naczynioruchowy twarzy, warg i/lub języka, krtani, kończyn; impotencja, zaburzenia smaku, szumy uszne, nieostre widzenie. Może wystąpić zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi, hiperkaliemia, hiponatremia, zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu, zwiększenie stężenia bilirubiny i aktywności enzymów wątrobowych.

Interakcje

Inne leki przeciwnadciśnieniowe (leki -adrenolityczne, metyldopa, antagoniści wapnia i leki moczopędne) nasilają działanie przeciwnadciśnieniowe enalaprilu. Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania soli potasu lub leków moczopędnych oszczędzających potas (spironolakton, triamteren, amiloryd) z powodu zwiększonego ryzyka wystąpienia znacznej hiperkaliemii. Allopurinol, leki przeciwnowotworowe i kortykosteroidy podawane ogólnie, prokainamid, leki immunosupresyjne stosowane jednocześnie z enalaprilem zwiększają ryzyko wystąpienia leukopenii. Enalapril może nasilać działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, zwiększając ryzyko wystąpienia hipoglikemii. Enalapril zwiększa stężenie soli litu we krwi podczas równoczesnego stosowania. Równoczesne stosowanie leków z grupy NLPZ może powodować osłabienie działania enalaprilu. Alkohol nasila hipotensyjne działanie enalaprilu. Równoczesne stosowanie enalaprilu i cyklosporyny zwiększa ryzyko wystąpienia hiperkaliemii. Leki zobojętniające kwas solny mogą zmniejszać biodostępność i działanie przeciwnadciśnieniowe ACE-I. Nie stwierdzono interakcji pomiędzy enalaprilem i glikozydami naparstnicy. Leki sympatykomimetyczne mogą zmniejszyć działanie przeciwnadciśnieniowe ACE-I. Leki przeciwpsychotyczne i narkotyczne leki przeciwbólowe stosowane z ACE-I zwiększają ryzyko wystąpienia hipotonii.

Dawkowanie

Doustnie, ustalając dawki leku indywidualnie.Dorośli. Nadciśnienie tętnicze pierwotne i naczyniowo-nerkowe: dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, dawka podtrzymująca - 10-20 mg na dobę w 1-2 dawkach. Dawka maksymalna wynosi 40 mg. U pacjentów stosujących leki moczopędne należy ostrożnie rozpoczynać leczenie preparatem i jeśli to możliwe 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia należy odstawić lek moczopędny. U pacjentów, u których nie można przerwać leczenia lekiem moczopędnym, początkowa dawka preparatu powinna wynosić 2,5 mg raz na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę, następnie można stopniowo zwiększać dawkę. U pacjentów z niewydolnością nerek dawka początkowa preparatu jest zależna od klirensu kreatyniny: klirens 10-30 ml/min - 2,5 mg na dobę, pacjenci dializowani (klirens poniżej 10 ml/min) - 2,5 mg po zabiegu hemodializy.Niewydolność serca: dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę, którą jeśli to wskazane należy stopniowo zwiększać; dawka podtrzymująca - 20 mg na dobę w 1-2 dawkach. Zwiększanie dawki powinno następować w ciągu 2-4 tyg., a w przypadku utrzymywania się objawów niewydolności serca w krótszym czasie. Maksymalna dawka dobowa wynosi 40 mg. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się, jeśli jest to możliwe, odpowiednio wczesne zmniejszenie dawki leku moczopędnego. U pacjentów z niewydolnością nerek lub hiponatremią (stężenie kreatyniny 1,6 mg/dl lub stężenie sodu we krwi 130 mEq/l) leczenie należy rozpocząć od jednorazowej dawki 2,5 mg na dobę, którą w razie potrzeby można zwiększyć do 5 mg, a następnie do 10 mg lub więcej na dobę w 2 dawkach.Zapobieganie wystąpieniu objawów niewydolności serca u pacjentów z zaburzeniami lewej komory serca: dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę, którą jeśli to wskazane należy stopniowo zwiększać; dawka podtrzymująca - 20 mg na dobę w 1-2 dawkach. Maksymalna dawka dobowa wynosi 40 mg. Zwykle dawki dobowe zwiększa się stopniowo w ciągu 2-4 tyg., w przypadku utrzymywania się objawów niewydolności serca w krótszym czasie. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się, jeśli jest to możliwe, odpowiednio wczesne zmniejszenie dawki leku moczopędnego.Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków.