Ketokonazol 200 mg tabletki 10 szt

Opakowanie

10 szt

Odpłatność

Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.

Skład

1 tabl. zawiera 200 mg ketokonazolu.

Działanie

Pochodna imidazolu, lek przeciwgrzybiczy. Hamuje biosyntezę ergosterolu, niezbędnego do budowy błony komórkowej grzyba, co powoduje zmiany jej przepuszczalności i prowadzi do obumarcia komórki. Działa na dermatofity (rodzaj Microsporum, Trichophyton, Epidermophyton), drożdżaki (Candida spp., Cryptococcus spp., Pityrosporum spp.) oraz grzyby dimorficzne (rodzaj Coccidioides, Histoplasma, Paracoccidioides). Dobrze się wchłania z przewodu pokarmowego; wchłanianie jest większe w środowisku kwaśnym i w obecności posiłku. Wiązanie z białkami osocza wynosi 90-95%. T0,5 we krwi wynosi 6-10 h. Szybko przenika do warstwy rogowej naskórka, paznokci i włosów, gdzie osiąga duże stężenia; utrzymują się one także po zakończeniu leczenia. Osiąga bardzo małe stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym. Jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie. Metabolity wydalają się głównie z kałem i częściowo z moczem.

Wskazania

Leczenie grzybic układowych (kandydoza, blastomikoza, kokcydioidomikoza, parakokcydioidomikoza, histoplazmoza), przewlekłych nawrotowych grzybic pochwy (zwłaszcza w przypadkach, gdy niewystarczające jest leczenie miejscowe), ciężkich zakażeń drożdżakowych przewodu pokarmowego opornych na inne leki, zakażeń skóry, włosów i paznokci wywołanych przez dermatofity lub drożdżaki (grzybica skóry, paznokci, łupież pstry, łupież głowy, zapalenie mieszków włosowych, przewlekłe drożdżakowe zapalenie błon śluzowych i skóry), jeżeli leczenie miejscowe jest niewystarczające lub trudne do przeprowadzenia. Zapobieganie zakażeniom grzybiczym u pacjentów ze zmniejszoną odpornością.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na ketokonazol, inne pochodne imidazolu lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Ostra lub przewlekła niewydolność wątroby. Nie podawać łącznie z astemizolem, terfenadyną, mizolastyną, chinidyną, pimozydem, cizapridem, midazolamem, triazolamem, statynami (np. symwastatyna, lowastatyna). Nie stosować u dzieci poniżej 2. roku życia.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub chorobą alkoholową w wywiadzie, z niewydolnością nadnerczy lub okresowo narażonych na stres (m.in. ciężkie zabiegi chirurgiczne, intensywne terapie), a także u pacjentów stosujących lek powyżej 14 dni (należy wówczas kontrolować czynność wątroby przed leczeniem, po 2 tygodniach od jego rozpoczęcia, a następnie raz w miesiącu).

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

W ciąży stosować wyłącznie w przypadku, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Najczęściej występują nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, wysypka skórna, pokrzywka, świąd, ból głowy. U około 10% pacjentów obserwowano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny w krwi (bardzo rzadko żółtaczka i zapalenie wątroby). Rzadziej - nieregularne miesiączkowanie, zawroty głowy, senność, gorączkę z dreszczami, światłowstręt, zaburzenia czucia; bardzo rzadko występuje trombocytopenia, łysienie, impotencja, ginekomastia, przemijające zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego, obrzęk naczynioruchowy i reakcje pseudoanafilaksji.

Interakcje

Nasila działanie i toksyczność astemizolu, terfenadyny, mizolastyny, chinidyny, pimozydu, cizapridu, midazolamu, triazolamu, zwiększając ryzyko wystąpienia arytmii komorowych, w tym torsades de pointes. Zwiększa także toksyczność statyn (np. symwastatyna, lowastatyna), cyklosporyny i fenytoiny (wskazane monitorowanie jej stężenia w osoczu i korekta dawki), nasila działanie nasenne i uspokajające benzodiazepin (głównie midazolam i triazolam), nasila działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych pochodnych warfaryny (zaleca się kontrolowanie czasu protrombinowego). Ponadto należy zachować szczególną ostrożność stosując lek w skojarzeniu z inhibitorami proteazy HIV (indynawir, sakwinawir), cytostatykami (alkaloidy barwinka, busulfan, docetaksel), antagonistami wapnia (pochodne dihydropirydyny, werapamil), digoksyną, buspironem, alfentanylem, sildenafilem, alprazolamem, ebastyną. Ketokonazol może nasilać działanie doustnych leków hipoglikemizujących (wskazana okresowa kontrola stężenia glukozy we krwi). Z alkoholem zwiększa się ryzyko uszkodzenia wątroby. Leki zobojętniające HCl, sukralfat, leki cholinolityczne, antagoniści receptora H2, inhibitory pompy protonowej mogą znacznie zmniejszać wchłanianie ketokonazolu, a rifampicyna, izoniazyd i fenytoina zmniejszają jego stężenie w osoczu. Stosując preparat w skojarzeniu z lekami zmniejszającymi kwaśność soku żołądkowego, należy go przyjmować co najmniej 2 h przed ich podaniem.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci o mc. powyżej 30 kg w zakażeniach grzybiczych skóry, układu pokarmowego i grzybicach układowych: 200 mg raz na dobę (dawkę tę można zwiększyć do 400 mg raz na dobę); w grzybicy pochwy: 400 mg raz na dobę; zapobiegawczo u pacjentów ze zmniejszona odpornością: 200 mg na dobę. Dzieci o mc. 15-30 kg leczniczo: 100 mg raz na dobę; dzieci zapobiegawczo: 4-8 mg/kg mc./dobę.Lek podaje się podczas posiłku. Czas leczenia wynosi: w grzybicy pochwy - 5 kolejnych dni; w grzybicy skóry wywołanej przez dermatofity - około 4 tyg.; w łupieżu pstrym - 10 dni; w kandydozie jamy ustnej i skóry - 2-3 tyg.; w grzybicy skóry owłosionej i kandydozie układowej - 1-2 miesiące; w pozostałych grzybicach układowych - 3-6 miesięcy; w grzybicy paznokci - 6-12 miesięcy (do momentu odrostu całego paznokcia). Po ustąpieniu objawów leczenie kontynuuje się co najmniej przez tydzień, aż do uzyskania ujemnego wyniku posiewu.