Normocard 50 mg tabletki 30 szt

Odpłatność

Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.

Skład

1 tabl. zawiera 25 mg, 50 mg lub 100 mg atenololu.

Działanie

Kardioselektywny -adrenolityk nie wykazujący wewnętrznej aktywności ani działania stabilizującego błonę komórkową. Blokuje działanie amin katecholowych na serce i działa ujemnie chrono-, dromo-, batmo- i inotropowo, co prowadzi do zwolnienia czynności serca oraz do zmniejszenia zapotrzebowania serca na tlen. Obniża ciśnienie tętnicze krwi, prawdopodobnie na skutek hamowania czynności serca, a także przez hamowanie katecholaminergicznego pobudzenia układu renina-angiotensyna. Wydłuża poinsulinową hipoglikemię i maskuje jej objawy. Może zaburzać profil lipidowy osocza. Może być stosowany w monoterapii oraz w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, szczególnie lekami moczopędnymi. Wczesne podawanie atenololu w ostrym zawale serca zmniejsza obszar zawału oraz poprawia stan pacjenta i zmniejsza umieralność. W nadciśnieniu tętniczym działanie hipotensyjne występuje po około 24 h od podania pierwszej dawki, a pełny efekt terapeutyczny pojawia się po 1-2 tyg. leczenia. Po podaniu doustnym wchłania się z przewodu pokarmowego w około 50%. Maksymalne stężenie we krwi osiąga w ciągu 2-4 h po podaniu. Wiąże się z białkami osocza zaledwie w 5-15%. Nieznaczna część (około 5-10%) jest metabolizowana w wątrobie podczas pierwszego przejścia. Jest wydalany głównie z moczem, w ponad 85% w postaci nie zmienionej. T0,5 wynosi 5-7 h. Atenolol przenika przez barierę łożyska i do mleka matki, w małym stopniu przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Wskazania

Nadciśnienie tętnicze. Dławica piersiowa. Zaburzenia rytmu serca. Ostra faza zawału serca.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na atenolol lub pozostałe składniki preparatu. Bradykardia. Blok przedsionkowo-komorowy II i III . Wstrząs kardiogenny. Hipotonia. Kwasica metaboliczna. Nie leczona lub nie poddająca się leczeniu niewydolność krążenia. Ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego. Zespół chorego węzła zatokowego. Nie leczony guz chromochłonny nadnerczy.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z dławicą Prinzmetala, blokiem przedsionkowo-komorowym I , astmą oskrzelową lub innymi poważnymi zaburzeniami oddychania, niewyrównaną cukrzycą, tyreotoksykozą, zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku.

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Bezpieczeństwo stosowania w ciąży - kat. D. Atenolol stosowany w II i III trymestrze ciąży może niekorzystnie wpływać na płód (zmniejszenie urodzeniowej masy ciała). Stosowanie leku w ciąży jest dopuszczalne jedynie w przypadku, gdy jego podanie jest bezwzględnie konieczne, a zastosowanie leku alternatywnego jest niemożliwe lub przeciwwskazane. Atenolol zastosowany bezpośrednio przed porodem może powodować u noworodka bradykardię, hipoglikemię i depresję oddechową. Nie zaleca się stosowania preparatu w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Najczęściej (powyżej 10%) występują: uczucie marznięcia kończyn, ból i zawroty głowy, zmęczenie, zmiany nastroju. Inne objawy ze strony o.u.n.: psychozy, omamy, zaburzenia snu, koszmary senne. Działania niepożądane występujące poniżej 5%: bradykardia, hipotonia ortostatyczna, senność, trudności w oddychaniu, duszność. U osób wrażliwych może wystąpić nagły blok serca, chromanie przestankowe, objaw Raynauda. Ze strony układu pokarmowego obserwowano: uczucie suchości w jamie ustnej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, biegunkę, nudności, rzadko zapalenie wątroby lub zastój żółci. W rzadkich przypadkach może ujawnić się cukrzyca utajona, a jawna może się nasilić. Odnotowano sporadycznie zaburzenia widzenia, mniejszone wydzielanie gruczołów łzowych, zmiany skórne podobne do łuszczycy oraz wysypkę skórną. U osób z występującą w przeszłości astmą może wystąpić skurcz oskrzeli. Zmiany hematologiczne: czerwienica, trombocytopenia.

Interakcje

Stosowanie atenololu jednocześnie z antagonistami wapnia (np. werapamil, diltiazem) może nasilać ujemny efekt inotropowy, szczególnie u osób z niewydolnością serca komorową lub zatokowo-przedsionkową (może u nich wystąpić hipotonia i bradykardia). Jednoczesne stosowanie atenololu i insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych może nasilać hipoglikemizujące działanie tych leków oraz wydłużać poinsulinową hipoglikemię. Glikozydy naparstnicy, w skojarzeniu z lekami blokującymi receptor , mogą spowodować zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Pochodne dihydropirydyny (nifedipina) stosowane jednocześnie z atenololem nasilają działanie hipotensyjne. Podczas stosowania atenololu i inhibitorów cyklooksygenazy (np. ibuprofen lub indometacyna) obserwowano zmniejszenie efektu hipotensyjnego. Należy zachować ostrożność w przypadku równoczesnego stosowania atenololu i leków przeciwarytmicznych z grupy I, np. disopyramidu. W razie konieczności zaprzestania stosowania atenololu i klonidyny, nie należy odstawiać obu leków równocześnie, lecz po upływie kilku dni po zaprzestaniu podawania atenololu należy odstawić klonidynę. Preparat należy odstawić na 48 h przed planowanym zabiegiem w znieczuleniu ogólnym ponieważ sumowanie efektu inotropowo ujemnego występuje również przy stosowaniu wziewnych środków anestezjologicznych; nasileniu ulega również blokada nerwowo-mięśniowa przy stosowaniu środków zwiotczających.

Dawkowanie

Dawkowanie należy ustalać indywidualnie, w zależności od stanu klinicznego pacjenta, wartości ciśnienia tętniczego i czynności serca.Nadciśnienie tętnicze: początkowo 25-50 mg raz na dobę, w razie konieczności po okresie około 2 tyg. dawkę można zwiększyć do 100 mg raz na dobę. Atenolol można stosować jednocześnie z lekami moczopędnymi. Dławica piersiowa: zazwyczaj 100 mg raz na dobę lub 50 mg 2 razy na dobę. Zaburzenia rytmu serca: po początkowym okresie leczenia dożylnymi preparatami atenololu należy kontynuować terapię doustną postacią leku w dawce 50 mg lub 100 mg raz na dobę. Zawał serca: u chorych z istniejącymi wskazaniami do terapii w okresie 12 h od wystąpienia bólu zawałowego należy pilnie podać 5-10 mg atenololu w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (1 mg/min), a następnie po 15 min podać doustnie 50 mg atenololu, jeśli nie stwierdzono objawów niepożądanych po podaniu dożylnym.U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę leku ustala się zależnie od wartości klirensu kreatyniny: 15-30 ml/min - 50 mg na dobę; poniżej 15 ml/min - 25 mg na dobę lub 50 mg co drugi dzień. U pacjentów poddawanych hemodializie - 50 mg po przeprowadzeniu każdego zabiegu. U pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie z zaburzeniami czynności nerek, może być konieczne zmniejszenie dawki.