Ramicor 1,25 mg kapsułki 30 szt

Odpłatność

Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.

Skład

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg lub 5 mg ramiprilu.

Działanie

Inhibitor konwertazy angiotensyny - hamuje aktywność enzymu przekształcającego angiotensynę I w angiotensynę II, która jest substancją o działaniu kurczącym naczynia krwionośne i zwiększającym ciśnienie krwi. Podanie ramiprilu powoduje rozszerzenie obwodowych naczyń krwionośnych, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi i poprawę wydolności serca, a także zmniejszenie wydzielania aldosteronu, co prowadzi do zmniejszenia stężenia sodu i zwiększenia stężenia potasu we krwi. Ponadto powoduje zwiększenie stężenia bradykininy i zwiększenie syntezy prostaglandyn. Ramipril jest prolekiem aktywnego metabolitu - ramiprilatu. Ramipril szybko wchłania się z przewodu pokarmowego w 50-60%. Szybkość wchłaniania nie jest zależna od przyjmowanych posiłków, ale wielkość wchłoniętej dawki może ulec zmniejszeniu. Działanie pojedynczej dawki podanej doustnie rozpoczyna się po około 1 h. Ramipril wiąże się z białkami osocza w 73%. Jest metabolizowany w wątrobie. T0,5 wynosi około 5 h. Jest wydalany w 60% z moczem i w 40% z kałem.

Wskazania

Leczenie nadciśnienia tętniczego w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami moczopędnymi. Leczenie wspomagające zastoinowej niewydolności serca w skojarzeniu z lekami moczopędnymi. Leczenie pacjentów z niewydolnością serca spowodowaną przebytym zawałem mięśnia sercowego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na ramipril lub pozostałe składniki preparatu. Reakcje nadwrażliwości w wywiadzie związane z wcześniejszym stosowaniem inhibitorów ACE. Dwustronne hemodynamicznie istotne zwężenie tętnicy nerkowej lub tętnicy nerkowej zaopatrującej jedyną czynną nerkę. Ciąża.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów ze zwężeniem tętnicy nerkowej, zaburzoną czynnością nerek lub z przeszczepioną nerką, zaburzeniami czynności wątroby. Należy ostrożnie stosować ramipril u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie u pacjentów przyjmujących leki moczopędne, u pacjentów z zastoinową niewydolnością mięśnia sercowego, niewydolnością nerek lub wątroby. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania ramiprilu u dzieci. U pacjentów poddawanych hemodializie przy użyciu wysokoprzepuszczalnych błon z poliakrylonitrylu leczonych ramiprilem istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich, zagrażających życiu reakcji nadwrażliwości. U pacjentów uczulonych na jad osy lub pszczoły leczonych inhibitorami ACE poddawanych w tym samym czasie odczulaniu, mogą wystąpić zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne - w okresie odczulania należy przerwać podawanie preparatu.

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Bezpieczeństwo stosowania w ciąży: I trymestr - kat. C, II i III trymestr - kat. D. Preparatu nie należy stosować w czasie ciąży. Pacjentki w wieku rozrodczym przyjmujące ramipril powinny stosować skuteczną antykoncepcję. Stosowanie preparatu w II i III trymestrze ciąży może spowodować uszkodzenie płodu lub jego śmierć. Ramipril przenika do mleka matki - matki leczone preparatem nie powinny karmić piersią.

Działania niepożądane

Układ sercowo-naczyniowy: nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, tachykardia, uczucie kołatania serca, hipotonia ortostatyczna, arytmia. Układ krwiotwórczy: pancytopenia, anemia hemolityczna, trombocytopenia (prawdopodobieństwo wystąpienia zmian morfologicznych krwi - zwłaszcza ciężkich, jest większe u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, współistniejącymi chorobami tkanki łącznej). Nerki: może wystąpić lub nasilić się wcześniej występująca niewydolność nerek; wydalanie białka przez nerki może ulec zmniejszeniu, szczególnie u pacjentów z uszkodzeniem nerek w przebiegu cukrzycy. Układ oddechowy: może wystąpić suchy kaszel, najczęściej występujący u niepalących, nasilający się w nocy. Reakcje nadwrażliwości: rzadko obrzęk naczynioruchowy twarzy, warg, języka, gardła lub krtani. Układ pokarmowy: zapalenie trzustki, bóle brzucha, zaparcia, biegunka, zaburzenia łaknienia, niestrawność, utrudnienie połykania, nudności, wymioty, zwiększenie wydzielania śliny, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka i jelit. Skóra: zaczerwienienie i uczucie pieczenia, zapalenie spojówek, świąd, pokrzywka, wykwity skórne, wysypka, nasilone wypadanie włosów, złuszczanie paznokci. Układ nerwowy: uczucie niepokoju, nadmierna senność, nerwowość, depresja, bezsenność, zaburzenia słuchu, szumy uszne, zaburzenia widzenia, nadmierna pobudliwość nerwowa i ruchowa, zaburzenia koncentracji, zaburzenia równowagi, chwilowa utrata przytomności, spowolnienie reakcji. Ponadto: uczucie nadmiernego zmęczenia, zmniejszenie łaknienia, zaburzenia smaku, zapalenie naczyń krwionośnych, bóle mięśni i stawów, kurcze mięśni, zaburzenia wzwodu i zmniejszenie libido, nadmierna potliwość, zwiększenie masy ciała, zaburzenia czucia, obniżenie nastroju; a także zwiększenie stężenia kreatyniny i/lub azotu mocznikowego we krwi (szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek), hiperkaliemia, hiponatremia, zwiększone miano przeciwciał przeciwjądrowych (ANA), zwiększenie wartości OB.

Interakcje

U pacjentów przyjmujących leki moczopędne podczas leczenia ramiprilem może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego (należy odstawić leki moczopędne lub zmniejszyć dawkę ramiprilu). Jednoczesne stosowanie z ramiprilem soli potasu, substytutów soli kuchennej zawierających potas, leków moczopędnych oszczędzających potas, cyklosporyny lub heparyny może spowodować hiperkaliemię. Jednoczesne stosowanie ramiprilu i soli litu może powodować zwiększenie stężenia litu we krwi i występowanie jego działań toksycznych. Nadmierne spożycie soli kuchennej może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe ramiprilu. Kortykosteroidy działające ogólnie oraz leki z grupy NLPZ zmniejszają skuteczność działania przeciwnadciśnieniowego ramiprilu. Ramipril zwiększa ryzyko hipoglikemii u pacjentów otrzymujących insulinę i doustne leki przeciwcukrzycowe (w razie konieczności należy zmniejszyć dawkę leków przeciwcukrzycowych). Jednoczesne stosowanie ramiprilu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi lub z innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi (np. azotany, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, niektóre leki stosowane w znieczuleniu ogólnym) może powodować nadmierne obniżenie ciśnienia krwi przez ramipril. Alkohol nasila działanie przeciwnadciśnieniowe ramiprilu.

Dawkowanie

Doustnie. Nadciśnienie. Pacjenci nie leczeni lekami moczopędnymi: zalecana dawka początkowa u pacjentów z nadciśnieniem bez współistniejącej zastoinowej niewydolności serca wynosi 2,5 mg raz na dobę. W razie konieczności dawkę tę można podwoić po 1 tyg. leczenia, a po około 3 tyg. stopniowego zwiększania dawki można zastosować maksymalną jednorazową dawkę dobową wynoszącą 10 mg. Zazwyczaj dawka podtrzymująca wynosi 2,5-10 mg raz na dobę. Dawkę należy dostosować do wartości ciśnienia tętniczego krwi. Maksymalna dawka doobwa wynosi 10 mg. W przypadku, gdy maksymalna dawka dobowa w monoterapii jest nieskuteczna należy zastosować leczenie skojarzone. U pacjentów z nadciśnieniem i niewydolnością nerek zalecana jednorazowa początkowa dawka dobowa wynosi 1,25 mg; w razie konieczności dawki dobowe należy stopniowo zwiększać, dostosowując je do wartości ciśnienia krwi; maksymalna dawka dobowa wynosi 5 mg. U pacjentów z nadciśnieniem ze współistniejącą zastoinową niewydolnością serca i niewydolnością nerek (lub bez) leczenie należy rozpoczynać w szpitalu, stosując jednorazową dobową dawkę początkową 1,25 mg. W przypadku ciężkiego nadciśnienia tętniczego, u pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej, z hiponatremią, a także u pacjentów, u których nadmierne obniżenie ciśnienia krwi jest szczególnie niebezpieczne należy rozważyć zmniejszenie początkowej dawki leku do 1,25 mg. Pacjenci leczeni lekami moczopędnymi: przed rozpoczęciem leczenia ramiprilem lek moczopędny należy odstawić na 2-3 dni, a nawet wcześniej lub zmniejszyć jego dawkę. Jeśli odstawienie leku moczopędnego nie jest możliwe, początkowa dawka dobowa ramiprilu powinna wynosić 1,25 mg. Zastoinowa niewydolność serca: u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi zalecana dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz na dobę. W razie konieczności dawkę dobową należy zwiększyć co 1-2 tyg.; dawki 2,5 mg na dobę lub większe można podawać w 1-2 dawkach. Maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg. Pacjenci z niewydolnością serca spowodowaną zawałem serca: leczenie należy rozpoczynać w szpitalu między 3. a 10. dobą od wystąpienia ostrego zawału, podając jednorazową dawkę początkową 2,5 mg 2 razy na dobę. Po 2 dobach leczenia należy zwiększyć dawkę jednorazową do 5 mg 2 razy na dobę. Jeśli dawka początkowa 2,5 mg powoduje nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego należy rozpocząć leczenie od dawki 1,25 mg 2 razy na dobę. W 3. dobie należy podać jednorazową dawkę 2,5 mg i stosować ją przez 2 dni; następnie należy podawać dawkę 5 mg 2 razy na dobę. Jednorazowa dawka podtrzymująca wynosi 2,5-5 mg 2 razy na dobę.U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek z klirensem kreatyniny powyżej 30 ml/min dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz na dobę; z klirensem 10-30 ml/min dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz na dobę, maksymalna dawka podtrzymująca 5 mg raz na dobę; z klirensem poniżej 10 ml/min dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz na dobę, dobowa dawka podtrzymująca i maksymalna dawka dobowa 2,5 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zalecana dawka początkowa wynosi 1,25 mg.