Apo-Amlo 5, 5 mg, tabletki 30 szt.

Odpłatność

Podana na stronie internetowej cena to pełna odpłatność za lek. Jeśli lek znajduje się w wykazie leków refundowanych i pacjent posiada odpowiednie uprawnienia, zapłaci cenę zniżkową. Jeśli masz pytania na temat danego leku skontaktuj się z nami.

Skład

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg amlodypiny w postaci benzylanu.

Działanie

Antagonista wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny. Amlodypina hamuje transport jonów wapniowych przez błony do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych i komórek mięśnia sercowego. Działa przeciwnadciśnieniowo poprzez bezpośredni wpływ rozkurczający na mięśnie gładkie naczyń. Zmniejsza obszar niedokrwiennego uszkodzenia mięśnia sercowego poprzez dwa mechanizmy: działa rozkurczająco na tętniczki obwodowe, co powoduje redukcję całkowitego oporu obwodowego i prowadzi do zmniejszenia obciążenia następczego; rozkurcza duże tętnice i tętniczki wieńcowe. Po podaniu doustnym amlodypina powoli wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie we krwi w ciągu 6-12 h po podaniu. Biodostępność wynosi 64-80%. Pokarm nie wpływa na wchłanianie amlodypiny. Około 98% leku wiąże się z białkami osocza. Stężenia terapeutyczne w stanie stacjonarnym są osiągane po 7-8 dniach stosowania leku. Amlodypina jest w dużym stopniu metabolizowana w wątrobie do nieaktywnych metabolitów. 10% amlodypiny jest wydalane z moczem w postaci nie zmienionej, a 60% w postaci metabolitów. Amlodypina nie może być usunięta z organizmu drogą hemodializy. T0,5 wynosi 35-50 h. U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby i u pacjentów w podeszłym wieku okres półtrwania jest wydłużony.

Wskazania

Samoistne nadciśnienie tętnicze. Przewlekła stabilna i naczynioskurczowa dławica piersiowa.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na amlodypinę, inne pochodne dihydropirydyny lub pozostałe składniki preparatu. Ciężkie niedociśnienie tętnicze. Wstrząs, w tym wstrząs kardiogenny. Zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca (np. klinicznie istotne zwężenie zastawki aortalnej). Niestabilna dławica piersiowa. Preparatu nie należy stosować w ciągu pierwszych 28 dni u pacjentów z niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z małą rezerwą sercową, niewydolnością serca lub zaburzoną czynnością wątroby. Preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy Lappa lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym oraz u dzieci i młodzieży do ukończenia 18 rż.

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

Nie określono bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży. Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku, gdy korzyść dla matki przewyższa potencjalne zagrożenie dla płodu. Zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas stosowania amlodypiny.

Działania niepożądane

Bardzo często: obrzęk okolicy kostek. Często: ból lub zawroty głowy, senność, osłabienie, kołatanie serca, nudności, niestrawność, ból brzucha, zaczerwienienie twarzy i uderzenia gorąca. Niezbyt często: ginekomastia, zaburzenia snu, drażliwość, depresja, złe samopoczucie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, drżenie, parestezje, zwiększona potliwość, zaburzenia widzenia, szumy uszne, omdlenie, tachykardia, ból w klatce piersiowej, nasilenie objawów dławicy piersiowej (w początkowym okresie stosowania preparatu), niedociśnienie tętnicze, zapalenie naczyń, duszność, nieżyt błony śluzowej nosa, kaszel, wymioty, biegunka, zaparcia, przerost dziąseł, wysypka, świąd, pokrzywka, łysienie, odbarwienie skóry, kurcze mięśniowe, bóle mięśniowe i stawowe, ból pleców, zwiększona częstość oddawania moczu, impotencja, zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała. Rzadko: dezorientacja, zmiany nastroju (w tym napady lęku), zaburzenia smaku, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, żółtaczka, zapalenie wątroby. Bardzo rzadko: leukopenia, trombocytopenia, hiperglikemia, neuropatia obwodowa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy. W pojedynczych przypadkach obserwowano reakcje nadwrażliwości (m.in. rumień wielopostaciowy). U pacjentów z chorobą naczyń wieńcowych obserwowano napady dławicy piersiowej, bardzo rzadko zawał serca lub arytmie (w tym skurcze dodatkowe serca, tachykardię komorową, bradykardię i arytmie przedsionkowe) - nie ustalono związku przyczynowo-skutkowego tych działań niepożądanych ze stosowaniem amlodypiny. U pacjentów z ciężką niewydolnością serca (III i IV stopień wg NYHA) może wystąpić obrzęk płuc.

Interakcje

Równoczesne podanie amlodypiny i diltiazemu, który hamuje metabolizm amlodypiny (prawdopodobnie przez izoenzym CYP3A4), powoduje zwiększenie stężenia amlodypiny we krwi o około 50% i nasilenie jej działania. W przypadku jednoczesnego stosowania amlodypiny i silniejszych inhibitorów izoenzymu CYP3A4 niż diltiazem (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir), istnieje ryzyko wystąpienia zwiększonego stężenia amlodypiny niż w przypadku leczenia skojarzonego amlodypiną i diltiazemem - należy zachować ostrożność. Ze względu na brak badań oceniających interakcje amlodypiny i leków pobudzających aktywność izoenzymu CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), należy zachować ostrożność. Amlodypina może nasilać działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych, np. leków -adrenolitycznych, inhibitorów konwertazy angiotensyny, leków 1-adrenolitycznych lub leków moczopędnych. U pacjentów z grupy zwiększonego ryzyka (np. po przebytym zawale serca) jednoczesne stosowanie leków blokujących kanały wapniowe lub leków -adrenolitycznych może powodować niewydolność serca, niedociśnienie tętnicze i zawał serca. Nie stwierdzono interakcji amlodypiny z atorwastatyną, digoksyną, warfaryną i cyklosporyną.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: dawka początkowa w leczeniu nadciśnienia i dławicy piersiowej wynosi 5 mg raz na dobę. Jeżeli pożądany efekt terapeutyczny nie wystąpi w ciągu 2-4 tyg., dawkę dobową można maksymalnie zwiększyć do 10 mg raz na dobę, w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta. Amlodypinę można stosować w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwdławicowymi. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. U pacjentów w podeszłym wieku zwykle nie jest wymagana zmiana dawki początkowej, jednak należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki. Nie ustalono schematu dawkowania amlodypiny u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby.Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku, popijając szklanką wody.