Xitrocin 50 mg, 10 tabletek powlekanych

Opakowanie

10 tabletek

Skład

1 tabletka leku Xitrocin zawiera 50 mg roksytromycyny.

Działanie

Roksitromycyna to antybiotyk z grupy makrolidów, która wykazuje (w zależności od jej stężenia, rodzaju bakterii i fazy ich wzrostu) działanie bakteriostatyczne lub bakteriobójcze.

Roksytromycyna działa na bakterie: Streptococcus pyogenes i -pneumoniae, Moraxella catarrhalis, Bordatella parapertussis, Campylobacter jejuni, -coli, Helicobacter pylori, Listeria monocytogenes, Corynebacterium diphtheriae, Ureaplasma urealyticum oraz bakterie atypowe: Mycoplasma pneumoniae i Legionella pneumophila, a także wrażliwe szczepy Chlamydia spp.

Wskazania

Zapalenie gardła i migdałków: (wywołane przez Streptococcus pyogenes i inne paciorkowce b-hemolizujace);
Wywołane przez wrażliwe drobnoustroje zakażenia w obrębie:

zatok obocznych nosa, ucha środkowego i dolnych dróg oddechowych;
nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej;
wywołane przez Chlamydia trachomatis i Ureaplasma urealyticum zapalenia pochwy i szyjki macicy;
oraz zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez Streptococcus pyogenes i Staphylococcus aureus.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na makrolidy lub którykolwiek składnik preparatu. Porfiria. Równoczesne stosowanie alkaloidów sporyszu, cisapridu oraz innych leków hamujących perystaltykę przewodu pokarmowego.

Nie zaleca się stosowania w niewydolności wątroby, a w razie konieczności zastosowania leku należy zmniejszyć jego dawkę o połowę i kontrolować parametry czynności wątroby. W trakcie przyjmowania leku należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsługiwaniu urządzeń mechanicznych ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy.

Stosowanie

Lek należy przyjmować na 30 minut przed posiłkami.

Dorośli i dzieci powyżej 15 roku życia: 150 mg co 12 h lub 300 mg w 1 dawce porannej;

dzieci poniżej 15 roku życia: 5-8 mg/kg masy ciała/dobę w 2 dawkach - zwykle przy masie ciała 12-23 kg 50 mg co 12 godzin; 24-40 kg 100 mg co 12 h.

Czas leczenia wynosi nie więcej niż 10 dni.

Stosowanie w okresie ciąży i karmienia piersią

Lek może być stosowany u kobiet ciężarnych i karmiących jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.

Działania niepożądane

Zazwyczaj lek jest dobrze tolerowany.

Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i są to: biegunka oraz (rzadziej) zaparcia, bóle brzucha, nudności i wymioty, niestrawność. Rzadziej występują reakcje alergiczne: wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, astma oskrzelowa, reakcje typu anafilaktycznego, jeszcze rzadziej - ciężkie reakcje skórne, takie jak: rumień wielopostaciowy, zespół Stevens-Johnsona, złuszczające zapalenie naskórka.

Ponadto mogą wystąpić: zawroty i bóle głowy, szumy uszne i osłabienie.

Czasem obserwuje się przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej oraz stężenia bilirubiny w surowicy krwi. Odnotowano pojedyncze przypadki przemijającej niewydolności wątroby oraz zapalenia wątroby. Może również wystąpić rzekomobłoniaste zapalenie jelit wywołane przez Clostridium difficile, objawiające się biegunką o różnym stopniu nasilenia., wymagające odstawienie leku, a w cięższych przypadkach - podawania wankomycyny lub metronidazolu.

Interakcje

Nasila działanie pochodnych alkaloidów sporyszu oraz cyklosporyny.

Zwiększając stężenie równocześnie stosowanych: cizapridu, dizopiramidu, astemizolu i terfenadyny - może doprowadzić do wystąpienia toksycznego działania wymienionych leków do wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu włącznie.

Może też zwiększać stężenie teofiliny w surowicy krwi i nasilić działanie midazolamu.